((Danreve))
“Pahinga ka na po, bihis lang ako,” paalam ni Charmaine, matapos niya akong tulungan na umupo sa kama.
Hindi ako sumagot, pero puso ko, kumakabog-kabog naman. Masaya kasi ako. Ang saya-saya ko, kasi dahil hindi na niya ako iniiwasan.
Hindi ko tuloy mapigil ang mapangiti habang nakatingin sa saradong pinto ng walk-in closet.
Ang bait-bait na kasi niya sa akin ngayon, hindi na siya nagsusungit, at ramdam na ramdam ko ang pag-aalala niya sa kalagayan ko, hindi lang dahil guilty siya at boss niya ako, kung hindi, dahil asawa niya ako.
“Sir Danreve, tawag ka lang kung kailangan mo ako. Puntahan ko lang si Picca,” sabi ni Charmaine, paglabas nito ng walk-in closet.
Bahagya pa akong nagulat. Hindi ko sadyang na pahawak sa dibdib kong biglang kumabog. Muntik nga kasi niya akong
