Lalo pang uminit ang ulo ko nang humiga siya sa couch. Kaya kahit pinagbawalan ako ng doctor na magbuhat ng mabigat, binuhat ko siya.
Sumakit nga ang ulo ko. Ang sakit-sakit. Pero natuwa naman ako sa naging reaction niya. Natutuwa ako dahil nag-aalala siya.
Gago na kung gago. Pero ginamit ko ang nararamdaman ko para makuha ang gusto ko. Iyon ay makatabi siya sa pagtulog.
“Charmaine,” pabulong kong sabi kasabay ang pagyakap sa kanya mula sa likod. Binaon ko rin ang mukha ko sa batok niya.
Napangiti naman ako nang hindi siya nag-react. Nagkunwaring tulog, pero halatang nanigas naman ang katawan.
Napigil rin yata niya ang paghinga. At ang kamay niya na humaplos-haplos sa tiyan ni Picca, ngayon ay kumuyom na.
“Sir Danreve, bakit mo ba ‘to ginagawa?” maya maya ay tanong niya, pero na
