Hindi mawala-wala ang ngiti ko habang tanaw ang papasikat na araw. Parang ako lang, star na nagpakislap sa buhay ng asawa ko.
Hindi pa rin ako makapaniwala sa ganap kagabi. Parang hindi totoo; parang panaginip lang.
Mahal ako ng boss kong walang modo at matandang masungit na si Danreve.
Yes, Danreve na lang, o my heart ang tawag ko sa kanya. Tanggal na ang sir, kasi, official Mrs. Abrazaldo na nga ako; official Senyorita na ng my heart ko.
Kaya heto, at parang lutang pa rin ako hanggang ngayon. Bukod kasi sa official na kami ng my heart ko, hindi pa mawala sa isip ko ang sagot niya sa tanong ko kagabi. Paulit-ulit pa rin na nag-play sa utak ko.
Memoryado ko na nga ang mga linyahan niya.
“Charmaine, my star. Kahit pa bumalik siya bukas, hinding-hindi na magbabago ang nararamdaman ko
