MINK (Soft & Wild)

Pul0t-Gata

FELIZA'S POV

"Izang?"

Hindi makapaniwalang bulalas ni Manjoe matapos niyang iangat ang veil ko.

"U-Ugok."

Tanging naibulalas ko.

Nag-iwas agad ako ng tingin. Hindi ko kayang salubungin ang matiim niyang pagtitig sa akin.

"I repeat, you may now kìss the bride."

Narinig kong sabi ng Preacher. Haist, bakit ipinaalala pa.

"Thank you for the reminder, Father. For that, I'll send my donation for this church first thing in the morning." Nakangiting sabi ni Ugok at pagkaraa'y muli niya akong hinarap.

Hinaklìt niya ang maliit na baywang ko at inangat niya ang aking mukha.

"I miss you."

Mahina niyang sabi.

Nag-init ang aking mukha.

Nakaawang ang mga labì ko.

Hindi ako makapaniwala sa sinabi niya.

Na-mis niya ako?

Kaya pala hindi niya ako naalalang kumustahin man lang kapag nag-uusap sila ni Yaya Ana sa skype.

Unti-unting lumapit ang mukha niya sa mukha ko.

Walang kakurap-kurap na nakatingin ako sa mapupulang labì niya.

"Close your eyes, Mink.

Mas matamìs ang lāway ko kapag nakapikit ka."

Bulong niya sa akin.

He rësted one hand on the back of my nëck and the other on my waìst pullìng my bōdy up agaìnst him.

Pagkapikit ko pa lang ay naramdaman kong sinunggāban niya ang bibìg ko.

He kìssed the sëams of my mōuth and then my chìn.

Nangìnig ang katawan ko dahil sa matinding antìsipasyon.

He prëssed his mōuth sōftly agaìnst minë.

I fëlt him skìmmed his hands dōwn my arms until they rëached my wrists and pulled the two lìmbs up to rest on his shoulders.

I wrapped my arms arōund his nëck and prëssed mysëlf more agaìnst him while he put hìs hands on my hìps.

Nagpakawala ako ng mahinang ungōl nang magsimulang gumalaw ang labì niya.

Naramdaman kong humigpit ang pagkakayakap niya sa balakang ko.

Suddenly, he bìt my lìp and I gasped.

Firëwōrks were explōding in my stōmach and I begin to fëel that familiar knōt start to fōrm.

Nanlambōt ang mga tuhōd ko nang maging mapusōk ang banayad niyang halìk.

My heart races, I am slightly

light-hëaded, and there's no awkward moment.

Its like everything becomes right in the world and everything is ok.

Everything else disappears and all I think about is how much I ënjoy kìssing him and I pōur my heart and sōul into that kìss.

"You're still inside the church not in your hōneymoōn suite."

Agad akong humiwalay kay Manjoe pagkarinig ko sa sinabi ng Preacher na binuntotan ng halakhak at malalakas na palakpakan ng mga taong naroroon.

Habol ko pa rin ang aking paghinga at yumuko ako dahil sa sobrang kahihiyan.

Laking pasasalamat ko nang buhatin ako ni Manjoe in a bridal style.

Sumubsōb ako sa dìbdib niya para maitago ang pulang-pula kong mukha.

"Nakakahiya!"

Paulit-ulit kong sabi.

"It's okay. Ang sārap nga eh. Ang tamìs talaga ng lāway mō. Nakakaadìk. Ituloy na lang natin sa suite natin."

Kahit 'di ko man nakikita ang mukha, alam ko ang laki ng pagkakangisi niya. Pero hindi ko na lang pinansin

Ibinaba niya lang ako nang tumigil ang isang limo sa tapat namin.

"Manjoe, bakit aalis na tayo? 'Di ba may picture taking pa?" Pigil ko sa kanya nang igiya niya ako papasok sa sasakyan.

"No need. Hindi naman iyon importante. Tapos na ang assignment natin. You're tired and I'm exhausted too. Magpahinga na lang tayo. Mga magulang na natin ang bahala sa reception."

Hindi na ako umangal pa. Feeling ko kasi hindi lang lāway ko ang nahigōp ni Manjoe.

Pati ang lakas ko.

"Ang saya mo yata?"

Puna ko nang makasakay kami sa limo.

Panay kasi ang ngiti niya at may pasipol-sipol pang nalalaman.

"Yeah. You know why?" Umiling ako. Hindi naman kasi ako manghuhula.

"Halìk ko lang pala ang gamot para maging tuwid ang dìla mo. See, Manjoe ang itinawag mo sa akin hindi Ugok. Ang ganda pala ng pangalan ko kapag ikaw ang bumigkas." Nakangiti niyang sabi.

"Nasa simbahan kasi tayo kanina, Ugok. Ngayon puwede na kitang tawaging Ugok."

"Liar. Pagkaangat ko ng veil mo, tinawag mo akong Ugok.

Matapos kitang halìkan, nilambing mo na ako. Manjoe na ang tawag mo."

Hindi na lang ako umimik. Dumistanya ako sa kanya.

Bahala siya.

"Mrs. Labrador, ang layo mo naman. Dito ka."

Tinapik niya ang hìta niya.

Hindi ko pinansin.

Mukhang feel na feel niya ang pagiging proxy groom niya.

"Ano ba!"

Hinampas ko siya nang bigla niya akong hìlain at pinaupō sa kandungan niya.

"I'm really tired, Mink. Ni wala akong tulog. Bago ako umalis ng Germany, tinapos ko lahat ang dapat kong tapusin na trabaho. So please, let's not fight. Peace be with us."

Parang nakonsensya naman ako sa sinabi niya. At nag-please pa talaga.

Siguro napatalsik ang mga masasamang espiritong sumanib sa kanya nang mawisikan siya ng holy water kanina at makaamoy ng usok ng insenso.

"I miss you so much,

Ma. Feliza."

Nanìgas ako pagkarinig sa sinabi niya at biglang nagrigudon ang dìbdib ko.

Bakit ba ganito ang nararamdaman ko?

Pigil ko ang aking hinìnga nang idantay niya ang ulō niya sa leëg ko. Maya't maya'y narinig ko ang mahina niyang hilik.

Pagod nga talaga. Kawawa naman.

Nang makarating kami sa Trump International Hotel sa Waikiki, ginising ko na siya.

"Bakit kailangan pa nating mag-stay dito? Hindi naman tayo talagang mag -asawa?!"

"Feliza, hindi masamang paunlakan ang may-ari ng Hotel na ito. Siya ang nag-offer ng 2 weeks na pag-stay natin sa Presidential Suite na ito as a gift for our wedding."

"Eh hindi nga tayo totoong mag-asawa Kaya walang hōneymoōn!"

Tumaas na talaga ang boses ko. Ang hirap makaintindi.

"Okay. Just for tonight only, Feliza. Para walang masabi si Donald. Huwag na nating

pag-awayan ito."

Tumango na lang ako.

Makapagbihis na nga lang.

Gusto ko na rin kasing magpahinga.

Ilang beses kong tinangkang abutin ang zìppër ng gown ko pero hindi ko talaga maabot Kaya lumabas uli ako ng banyo at lumapit kay Ugok.

"Puwede, tulungan mo ako. Hindi ko maibaba ang zìppër ng dress."

"Okay."

Tanging sabi niya at pinatalik0d ako.

"Feliza."

Tawag niya kaya humarap ako sa kanya.

"Please, umalis ka sa harap ko.

Baka hindi ako makapagpigil

at... shìt! I'm hāving an intënse ërêction!"

Kumaripas ako ng takbo nang

ma-realized ko ang sinabi niya.

My God!

It's not a good idea to stay with him in one room. Kasi baka ako rin hindi ko mapigil ang sarili ko at bumigay sa kanya.

Ilang oras akong nagbabad sa jacuzzi.

Nakaidlip pa yata ako.

Matapos akong magbanlaw, saka ko lang naisip na wala pala akong pamalit.

Paano na ito.?

Kumunot ang noo ko nang may mahagilap akong paper bag sa ilalim ng sink.

Tinignan ko ang laman.

:|

Its a sheërly sëductivë black nìghtië with darìng nëckline and a black satin undiës.

Mabuti nang may maisuot kaysa wala.

MANJOE'S POV

"Manjoe, pakipatay ang mga ilaw."

Rinig kong sabi ni Feliza mula sa banyo.

Akala ko nga nalunod na eh. 3hours ba namang nagkulong! Asar!

Umiiwas yata.

"Ayuko nga. Takot ako sa dilim."

"Sige na! Para makalabas na ako dito."

"Eh 'di lumabas ka, wala namang pumipigil sa'yo!"

"Wala akōng damìt!"

Ano daw? Walang da---

Shìt! Biglang tumìgas ang pagkalalakì ko dahil sa sinabi niya. Iniisip ko pa lang na makakatabì ko siyang hūbad... Tang-ina, tinayūan na ako!

Pinatay ko ang mga ilaw.

'Di bale, kakapaìn ko na lang siya kapag tulog na. Hindi raw siya kakain ng dinner eh. Ako rin naman. Iba kasi ang gusto kong kaìnin.

"Ayan Izang, lumabas ka na! Patay na ang mga ilaw."

Hinūbad ko na lahat ang mga damìt ko. Tanging briëf lang ang itinira ko.

Hindi nagtagal, naramdaman kong sumampa si Izang sa kama.

"Good night, Ugok."

Sabi niya.

"Good night, Izang. Sleep tight."

Para magapang kìta.

Pabalìng-balìng ako ng pōsisyōn. Patìhaya, patagìlid, padapa, pabaluktōt, paupō, patayō,

pa-dōggië pero wala pa rin.

'Di pa rin ako dalawin ng antok.

Magbilang na lang kaya ako ng hayop sa isip ko. Good idea.

Isang baboy ramo, dalawang baboy ramo. .......isang-daan na baboy ramo.

Kaasar talaga! Mas lalong nabuhay ang dugo ko.

Tulog na yata si Izang. Siguro puwede na.

In-on ko ang lampshade sa tabi ko pero 'yong malamlam lang.

Simulan na ang hōneymōon!

NOTE: I DELETED THE SËXUAL CØNTENT.

IF YOU STILL WANT TO READ IT, SEE MY BOOK, STORAGE ROOM.