MINK (Soft & Wild)

The Proxies

FELIZA'S POV

"You really look like a princess, anak. So beautiful,

so captivating in that wedding gown. You're over the top. Your beauty screams, 'Stop! Look at me!' "

Madamdaming sabi ni Daddy habang nakatayo sa puno ng hagdan.

Sa mansion kami ni Mommy naka-stay.

Supposed to be, sa hotel na lang kami pansamantalang mamalagi ni Dad pero hindi pumayag ang aking ina.

Puno ng emosyon ang mga mata ni Daddy habang nakatingin sa akin.

Well, my wedding dress speaks timelessness, elegance and absolutely classy.

A bridal long bishop sleeves sweetheart neckline heavily embellished bodice elegant lace sheath wedding dress.

Tinernohan ito ng closed-toe off-white satin with a crystal heel.

Mas malaman siguro ako kay Marife lyn kasi masikip ang bandang dibdib at balakang ng gown sa akin.

"Thank you, Dad. Proxy bride lang po ako. Baka nakakalimutan niyo."

Nakangiti kong sabi. Knowing Daddy, magiging emosyonal na 'yan in just a minute.

"You don't look like one, anak. Your eyes are sparkling like a real bride. Na para ba'ng ito ang araw na pinakahihintay mong mangyari sa buhay mo."

Really?

Ganoon ba ang impact ng wedding gown sa akin? Or maybe I'm just a bit excited because this is a grand wedding and it will be publicized. Knowing me, I'm always craving to be the center of attraction.

Sa tingin ko 'yon lang ang dahilan.

After all, this wedding is not for me.

"Dad, can I ask you a favor?" Kinakabahang sabi ko habang nasa bridal car kami ni Daddy.

"Yes, princess. Anything."

"Daddy, I, I want to walk down the aisle by myself."

"But w-why? I'm your father. Bakit ayaw mo'ng ihatid kita? Ikinakahiya mo ba ako?"

May himig pagtatampo sa boses ni Dad. I know and I can feel it.

"Dad, huwag kang ganyan. Alam mong Daddy's girl ako so I'm fond of you. It's just that, walking down the aisle alone makes me more comfortable.

Don't feel sad nor insulted. Gusto ko Daddy, gagawin mo 'yon sa talagang wedding day ko. Hindi ngayon na proxy bride lang ako."

"Anak, the tradition is not just about "giving away" the bride to the groom but a symbol that the bride leaving her family to start her own. I understand you. Tama ka rin naman. Hindi mo pa ako iiwan."

Nakangiti nang sabi ni Daddy.

"Thank you so much, Dad."

*************

A 1933 Rolls Royce took me and Daddy to St. Andrews Cathedral, one of the most famous churches in Hawaii.

Nagsimula akong panlukoban ng samu't saring emosyon habang hinihintay kong magbukas ang pintuan ng simbahan to take my turn to walk down the aisle.

My God!

Bakit ganito na ang pakiramdam ko? Kanina naman ay relax na relax pa ako.

Parang gustong kumawala ang puso ko sa ribcage ko dahil sa lakas ng t***k nito.

Pati yata ang buong katawan ko ay palyado na rin.

Ni hindi ko kasi malaman kung naiinitan ba ako o nilalamig.

My God!

Parang nanlulumo ang mga binti ko.

Sino kaya ang proxy groom na 'yan?

Kung bakit kasi hindi ko man lang naitanong sa mga magulang ko?

Ni wedding invitation nga na nasa kuwarto ko, hindi ko man lang napag-ukolan ng panahon na tignan.

Nagsisisi tuloy ako.

Dapat inalam ko man lang kahit apelyido ng mapapangasawa ni Marife Lyn para sana may idea ako.

Matapos ayusin ang veil ko, bumukas ang malaking pintuan ng simbahan at binigyan ako ng signal na rumampa este maglakad sa aisle.

Pumailanlang ang traditional wedding song played in a piano while I take my first step.

Bagama't pabilis nang pabilis ang pagsirko ng puso ko, napagtuunan ko ng pansin ang dekorasyon sa simbahan.

Yeah, dekorasyon.

The aisle is covered by a red carpet with thousands of gorgeous bouquets and arrangements lining the whole isle.

Rose petals and candles leading my way to the altar.

Napakaganda.

Parang 'yong pinapangarap ko lang noon na hitsura ng simbahan kapag ako'y ikinasal.

Ramdam ko ang mga matang nakatuon sa akin.

Hundreds of VIP's, attended this wedding.

Sa aisle lang ako nakatingin. Iniwasan kong tumama ang mga mata ko sa direksyon ng proxy groom.

I'm scared na baka bigla akong kumaripas ng takbo palabas ng simbahan kapag hindi ko nagustuhan ang hitsura nito.

Choosy na kung choosy pero gusto ko talaga pogi ang makakapareha ko.

PROXY GROOM'S POV

Pigil na pigil ko ang sarili ko na hindi mapahalakhak ng malakas habang pinapanood kong magmartsa ang mga flower girls.

Panay ang ngiti nila kahit bungi. 'Yong isa nga payatot.

The little girl reminds me of someone.

Kumusta na kaya siya ngayon?

Nakaka-mis din pala siya.

Nalukot ang mukha ko nang tumambad sa paningin ko ang mga babaeng kasali sa entourage: bridesmaids, maid of honor...whatever.

Wala man lang ni isa ang pumasa sa panlasa ko. Kung hindi

flat-chësted, parang kalamba ang dibdib ng iba.

Mas maganda pa ng limang paligo si Inday Garutay.

Asar naman!

Kung ganyan ang hitsura nila, eh how much more sa proxy bride? Kung bakit kasi ayaw sabihin ni Mommy ang pangalan.

Baka nga pangit kaya natatakot si Mommy na sabihin kasi talagang tototohanin ko ang sinabi kong tatakbuhan ko.

Nagsitayuan lahat ang guests nang magsimulang tugtugin ang wedding march.

Ayan na!

Makikita ko na ang proxy bride.

:|

Halos lumuwa ang mga mata ko nang tumutok ang mga mata ko sa kanya.

..

Parang gusto kong magpaparty!

...

Bakit?

....

Kasi........

......

Kasi. .........

.......

Ang ganda ng clëavagë!

......

Siguro ang sarap ingudngōd ang mga labì ko sa dìbdib niya. Nakakagìgil sigurōng sipsìpin at dìla-dìlaan ang mga utōng niya.

At hindi naikubli ng wedding gown ang magandang hubōg ng kanyang katawan.

Fūck !Tumatayo na ang alaga ko. Iniisip ko pa lang ang hitsura niya niya na hubō't hūbad,

nagfa-flag ceremony na si juniōr ko.

Itinakip ko ang dalawang palad ko sa tapat ni jun-jun mahirap na baka ito pa ang ma-videohan at maging cybër scandal.

Ramdam ko'ng mas tumìgas pa lalo ang tìtì ko at sumasakit na ang pusōn ko.

Tang ina, baka titilaokan ako ng manok ni San Pedro dahil sa kahalāyang naiisip ko. Bakit pa kasi church wedding pa?

Muli kong pinagmasdan ang bride habang dahan-dahan na naglalakad.

Nakatungo siya.

Hmmm shy type siguro.

Gusto ko yan!

'Yong mga tipong pa-vìrgin pero aggrëssive sa kama.

Ano kaya ang hitsura ng mukha ng proxy bride?

Sana lang hindi tabingi ang mukha, sungki ang ngipin, sarat ang ilong, malalaki ang mata, tadtad ng peklat ng acne ang mukha.

Sana nga lang hindi mukhang bakla ang mukha gawa ng makapal na palitada ng foundation, make-up at lipstick.

Naaalibadbaran ako sa imaheng pumapasok sa isip ko.

Hindi ko kasi maaninag ang mukha niya dahil natatakpan ng veil.

Dapat kasi 'yong sobrang nipis ang belo niya para makita agad ang mukha.

PROXY BRIDE'S POV

Nasa gitna na ako ng aisle.

Ano kaya?

Titignan ko na kaya siya?

Para malaman ang hitsura niya?

Parang natatae na naiihi ako na ewan.

Whew!

Sige na nga, titingin na ako sa direksyon niya.

Kasi magkakaharap naman kami kapag narating ko na ang kinatatayuan niya.

Para hindi ako ma-shock,

uunti-untihin ko siyang tignan.

Dumako ang mga mata ko sa sapatos niya. Black shiny leather shoes. Halatang mahal. Teka, ang laki ng paa! Ibig sabihin malaki rin ang tìtì

My God! Ano ba itong pumapasok sa isip ko. Nasa loob ako ng banal na simbahan tapos magkakasala mga mata at utak ko.

Naalala ko lang naman ang sinabi ni Danilo. Kapag daw malaki ang paa ng lalaki, malaki daw at mahaba rin daw ang tìtí

Erase! Erase!

Dumako ang mga mata ko pataas. Mukhang matangkad kasi mahahaba ang kanyang biyas.

Good!

Umaakyat ng kaunti pa ang mga mata ko. Sa may gitna.

What thë hëck!

Bakat na bakat ang bumubukōl niyang sandāta.

Manìac! Manìac!

Grabe, pati sa loob ng simbahan tìnìgasan?

Walang patawad!

I'm sure may pinagnanåsāhan kaya nagkaganyan.

Mabuti naman at itinakip agad niya ang kamay sa banda doon. Asar talaga!

Dumako ang mga mata ko sa bandang dìbdìb.

Maganda ang tindig niya at malapad ang dibdib ganun din ang balikat.

So far, maganda ang pangangatawan.

By they way, the proxy groom is wearing a black and white "traditional gothic" wedding attire.

Bumagay naman ito sa magandang built ng katawan. But what about the face?

Isa na lang. 'Yong mukha na lang talaga.

I took another two steps bago ko pinadako ang mga mata ko sa mukha niya.

1

2

:|

Si. ......

Si........

Nahinto ako sa paghakbang dala ng sobra-sobra kong pagkabigla!

Kumurap-kurap ako ng ilang beses dahil baka

namamalik-mata lang ako.

But there he is, still standing proud and confident!

Hindi ko malaman ang gagawin. Kung hahakbang ba ako paurong o pasulong?

Hindi ko ito in-expect.

Never!

Not even in my wildest dream.

PROXY GROOM'S POV

Bigla akong kinabahan nang biglang huminto ang proxy bride sa gitna ng isle.

What is she thinking?

Running away?

Hindi ko alam pero bigla akong kinabahan sa isiping iyon.

Bigla rin akong na-tense.

Hindi ko maipaliwanag ang pakiramdam na ito.

Ang lakas ng t***k ng puso ko.

Naalarma ako when I saw her taking one step backward.

Bullshìt!

I won't let her run away!

PROXY BRIDE'S POV

I can hear people murmuring.

Hindi ko rin alam kung ilang minuto na akong nakatayo lang sa gitna ng aisle.

No!

I can't back out now.

Besides, this is not for me. I'm doing this for my twin sister who's fighting for her life right now.

I'm doing this to save the name of my family, and the real groom's family.

I can't fail them!

They are all important to me.

I took one step pero dala siguro ng labis kong pagkabigla, sa halip na umabante ako ay umatras ako ng hakbang.

Pati yata ang mga paa ko ay

na-shock kaya hindi na alam kung ano ang atras at abante.

Ngunit ang mas lalo kong ikinagulat ay ang sumunod na pangyayari.

It's magical!

Magical kasi bigla na lang akong umangat mula sa pagkakatayo sa aisle.

Or Am I dead?

Na-atake ba ako at namatay na kaya humiwalay ang kaluluwa ko sa katawan ko at lilipad na ako somewhere?

"Don't. You. Dare. Run!" Mahina ngunit nakakakilabot na banta niya sa akin.

I heard it so it means I'm alive!

Bumalik ako sa tamang wisyo.

He's breathing heavily at tumatama ang mabango niyang hininga sa aking mukha.

Kahit natatakpan ng veil ang mukha ko, hindi nakaligta sa pang-amoy ko ang kanyang bango.

How soothing!

Ang sarap amuyin!

I can smëll him for life!

Shìt!

Ano na ba itong naiisip ko?

Dahan-dahan niya akong ibinaba nang marating namin ang altar.

Then the wedding ceremony begin.

PROXY GROOM'S POV

Hindi ako makapag-concentrate sa mga sinasabi ng preacher. Pinapakiramdaman ko ang babaeng nakatayo sa tabi ko.

Why I have this feeling, this same feeling kapag kasama ko si...

Tang ina!

Mukhang natamaan talaga ako ng libōg sa babaeng ito.

Kung bakit naman kasi jackpōt ang katawan?

Ang lakas ng epekto niya sa akin.

Kumunot ang noo ko nang magsimula niyang i-recite ang wedding vows niya. Katatapos ko lang ang akin.

Anong nangyari at parang naiipit ang boses niya habang nagsasalita?

Tsk! Tsk!

Sige na matapos ka nang seremonya ka.

Ang dami pa kasing ka-ek- ekan.

"You may now kiss the bride." Napangisi ako nang marinig ko ang pinakahihintay kong sasabihin ng preacher.

Sa wakas makikita ko na ang mukha niya.

PROXY BRIDE'S POV

"You may now kiss the bride."

Nanlamig ako pagkarinig sa sinabi ng preacher.

God! Parang gusto kong himatayin sa sobrang nerbiyus.

Naramdaman kong hinawakan niya ang baywang ko.

Then ang baba ng veil na tumatakip sa aking mukha.

Ayan na.

Bakit ganito?

Parang nasa suspense thriller movie ako?

Pigil ko ang aking paghinga habang unti-unti niyang itinataas ang veil.

What should I do?

Sobrang nate-tense na ako.

Ano kaya, sisigaw ba ako ng 'BULAGA?'

Ayan na, litaw na ang kalahati ng mukha ko.

1

2

3

PROXY GROOM:

"I-Izang?!"

ME: "U-Ugok."