“อ้าวหนูข้าวมาแล้วเหรอลูก นายพึ่งออกไปก่อนหนูมาไม่นานนี้เอง” ป้าพรบอกฉันออกมา ที่บอกไม่ใช่เพราะฉันถามหรอกนะ แต่ฉันบอกกับป้าพรว่าไม่อยากเจอเค้าเพราะเค้าชอบหาเรื่องฉัน ซึ่งป้าพรเองก็รู้มาตลอดว่าฉันถูกเค้าแกล้งสารพัด ป้าแกก็สงสารและคอยบอกฉันเรื่องการอยู่หรือไม่อยู่บ้านของคุณพายุ
ก็หลังจากวันนั้นที่ฉันให้สัญญากับตัวเองว่าจะไม่สนใจเค้า นี่ครบอาทิตย์แล้วที่ฉันก็พยายามหลบหน้าเค้าอีกครั้ง ถึงจะมีเจอกันบ้างก็เถอะแต่ฉันก็พยายามทำเหมือนไม่เห็นเค้า หรือถ้าต้องคุยอะไรกันฉันก็เลือกที่จะคุยแต่สิ่งที่จำเป็นแค่นั้น ไม่ต่อปากต่อคำกับเค้าเหมือนเมื่อก่อน
“โชคดีไปอีกวันนะคะ” ฉันพูดกับป้าพรด้วยรอยยิ้ม ป้าแกใจดีกับฉันเสมอเลย
“จ้ะ แต่ไม่รู้ว่าจะโชคดีได้ตลอดหรือเปล่าน่ะสิ” ป้าพรพูดออกมาเหมือนหนักใจแทนฉัน
“ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ ทำงานบ้านเค้าก็ต้องเจอเค้าอยู่แล้ว แต่แค่เลี่ยงไม่ต้องเจอบ่อยแค่นี้ก็ดีแล้วค่ะ” ฉันบอกป
