รวงข้าว
“น่าตาสดใสจังเลยนะคะ” ป้าพรทักฉันออกมาด้วยรอยยิ้ม
“.....” ฉันยิ้มกลับไป ไม่รู้จะตอบยังไง
“รวงข้าวมาหาฉันหน่อย” เสียงคุณพายุเรียกฉันดังจากด้านนอก แต่เป็นเสียงเรียกที่นุ่มกว่าเมื่อก่อน
“อ๋อ ป้ารู้สาเหตุแล้วล่ะค่ะ” ป้าพรเอ่ยแซวฉันอีกครั้ง
“ป้าพรก็” ฉันตอบกลับด้วยความเขินอาย แล้วเดินหนีป้าพรออกไปด้านนอกเพื่อหาคนที่เรียกฉันเมื่อกี้
หลังจากวันที่คุณพายุให้ฉันย้ายมาอยู่ที่บ้านหลังนี้กับเค้า คุณพายุก็ไม่เคยหาเรื่องอะไรแกล้งฉันอีกเลย ทั้งไม่มีคำพูดที่ทำร้ายจิตใจฉันเหมือนเมื่อก่อนด้วย อีกทั้งยังให้ป้าพรกับพี่รสกลับมาช่วยงานบ้านได้เหมือนเดิมแล้ว เค้าดูเปลี่ยนไปมากทั้งใส่ใจฉัน และมักทำในสิ่งที่มันดีต่อใจฉันสุดๆ ไปเลยแหละ
“มีอะไรคะ” ฉันถามคุณพายุออกไปเมื่อเดินมาถึงเค้าที่นั่งรออยู่ห้องนั่งเล่น
“ไปนั่งเรือเล่นกัน” คุณพายุชวน แต่เมื่อกี้เค้าว่ายังไงนะ
“คุณว่าอะไรนะคะ” ฉันถามออกไปอย่างไม่
