รวงข้าว
ถ้าจำไม่ผิดนี่ก็หลายเดือนแล้วสินะที่ฉันมาอยู่ที่นี่ ถามว่าอยากไปจากที่นี่ไหม ตอนนี้ฉันตอบอย่างใจง่ายเลยว่าไม่อยาก ถึงเมื่อก่อนจะอยากหนีก็เถอะ แต่ตอนนี้ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปแล้ว
คุณพายุเค้าไม่ใจร้ายกับฉันเลยสักนิดแต่กลับใจดีมาก มากจนตอนนี้ฉันรักเค้าจนไม่สามารถตัดใจจากเค้าได้แล้ว คุณพายุดีกับฉันทุกอย่าง ฉันไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเองหรอกนะว่าคุณพายุมีใจให้ฉัน แต่การกระทำของเค้ามันก็ทำให้ฉันคิดแบบนั้น
“ป้าพร เห็นคุณพายุไหมคะ” ฉันถามป้าพรออกไปเพราะตั้งแต่เช้าฉันยังไม่เจอเค้าเลย
“น่าจะอยู่ห้องทำงานนะ เมื่อเช้าป้าเห็นนายเข้าไปในห้องทำงานน่ะ”
“ค่ะ งั้นข้าวเอากาแฟไปให้คุณพายุก่อนนะคะ” ฉันตอบรับป้าพร ก่อนจะเดินไปชงกาแฟเพื่อเอาไปให้คุณพายุ
“จ้ะ”
ถึงแม้ว่าเค้าจะเคยห้ามฉันไม่ให้เข้าห้องทำงานเค้าก็เถอะ แต่ในเมื่อตอนนี้เค้าไม่ใจร้ายกับฉันแล้วก็คงไม่มีปัญหา
ก๊อกๆๆ ฉันยืนเคาะประตูห้องทำงานคุณ
