สี่เดือนต่อมา...
“วันนี้อยากกินอะไรคะ” ฉันถามปลายสายเหมือนทุกๆ ครั้งที่เค้าบอกว่าจะมากินข้าวที่บ้านด้วย
(อะไรก็ได้ วันนี้ขอเผ็ดหน่อยแล้วกัน) ปลายสายตอบกลับมา
“ค่ะ แล้วคุณติณจะมาเวลาปกติใช่ไหม” ใช่แล้วค่ะ ปลายสายของฉันไม่ใช่ใครที่ไหน ก็คุณติณนั่นแหละ
(วันนี้ฉันจะไปเร็วกว่าเดิมสักชั่วโมงนะ ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอด้วย)
“ค่ะ งั้นแค่นี้นะคะ” ปกติคุณติณก็มากินที่นี่เกือบทุกวันเลยแต่เวลามาก็มักจะเปลี่ยนรถเพื่อไม่ให้ทางคุณพายุตามได้
ส่วนความสัมพันธ์ของฉันกับเค้าก็คงไม่มีวันเป็นไปได้ ฉันรักและเคารพคุณติณเหมือนญาติผู้ใหญ่ และเค้าเองก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร และเห็นว่าช่วงนี้เค้าเหมือนกำลังจะมีคนในใจแล้วนะ พอรู้แบบนี้ฉันก็สบายขึ้น อย่างน้อยเค้าก็ไม่ได้โกรธฉัน
ตอนนี้ฉันก็อยู่บ้านคุณติณเหมือนเดิมนั่นแหละ ส่วนเรื่องท้องตอนนี้ก็ห้าเดือนกว่าแล้ว ท้องของฉันนูนออกมาอย่างชัดเจน ส่วนอาการแพ้ท้องก็ไม่ค่อยมีแล้
