พายุ
“กูตกลงให้มึงตรวจดีเอ็นเอกับน้องเฟส” ผมบอกไอ้ติณไปเมื่อได้อ่านกระดาษโน้ตไปบ้างแล้ว และผมจำได้ว่ามันคือลายมือของเบลจริงๆ
ถามว่าเสียใจไหม ถ้าเป็นเมื่อก่อนผมต้องเสียใจจนบ้าแน่ แต่ตอนนี้ผมแค่รู้สึกผิดหวังเท่านั้น ที่ผมเคยรักและทุ่มเทให้เธอไปตั้งมากมาย แต่เธอกลับใช้ผมเป็นแค่เครื่องมือ
“อืม กูจะให้หมอมาที่นี่พรุ่งนี้” ไอ้ติณตอบกลับมา เพราะตอนนี้น้องเฟสรู้สึกตัวแล้ว แต่ยังต้องนอนพักฟื้นอยู่กับที่ก่อนยังลุกเดินไปไหนไม่ได้
“แล้วรวงข้าว” ผมหันไปเอาคำตอบในสิ่งที่ผมอยากรู้และเฝ้ารอมานานหลายเดือน
“เดี๋ยวกูส่งโลเคชั่นให้มึง”
“.....” พอผมได้คำตอบจากปากมันแล้วผมก็ทิ้งตัวพิงโซฟาด้วยความเหนื่อยล้าทันที
“งั้นกูกลับก่อน” ไอ้ติณบอกแล้วก็ลุกเดินออกไปเลย
แผ่นที่หนึ่ง เบลรักพี่ติณ
แผ่นที่สอง เบลอยากให้คนที่ยืนข้างเบลเป็นพี่ติณนะคะ
แผ่นที่สาม เบลอยากได้ความรักของพี่ติณจังเลยค่ะ
แผ่นที่สี่ เบลอยากส
