ออด ออด ออด เสียงกริ่งหน้าบ้านดังเหมือนในทุกๆ วัน คนที่กดก็ไม่ต้องเดาหรอก ก็คุณพายุไง ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ก็สามเดือนกว่าได้แล้วที่เค้ามาหาฉันทุกวันและก็โดนไล่ทุกวัน
และการที่เค้ากดออดก็แค่เป็นสัญญาณบอกล่วงหน้าเท่านั้นแหละว่าเค้ามาแล้ว ถ้าไม่มีใครไปเปิด เค้าก็เปิดมันเข้ามาเอง ไม่รู้ไปทำอีท่าไหนถึงได้กุญแจบ้านครอบครอง
“วันนี้ฉันทำซุปฟักทอง กับปลาแซลมอนทอดมาให้ มันดีต่อท้องใกล้คลอดด้วยนะ” คุณพายุพูดบอกฉันก่อนจะเดินเข้าครัวเพื่อไปเตรียมอาหารให้ฉัน
ถามว่าฉันกินไหม ก็กินแหละยิ่งอาหารเช้าฉันยิ่งต้องกิน จะให้ทำเองก็ทำได้แต่ก็ลำบากหน่อยอ่ะเพราะท้องฉันใหญ่มากแล้ว ส่วนป้าหมอนคุณพายุเค้าไปสั่งว่าไม่ต้องทำอาหารให้ฉัน เดี๋ยวเค้าจะทำมาเอง ฉันก็เลยต้องกินเพื่อลูก
ถ้าถามเรื่องความรู้สึกตอนนี้ฉันก็ไม่รู้จะบอกยังไง ฉันอยากทุ่มเทความรักและเวลาให้กับลูกเพียงคนเดียว เค้าปฏิเสธความรักของฉันมาตลอดและตอนน
