เสน่หาตรึงใจ

ณ.คอนโดหรูติดแม่น้ำเจ้าพระยา บรรยากาศภายในห้องนั้นตกแต่งด้วยความเรียบหรู ผนังสีเทา ตัดกับเฟอร์นิเจอร์สีดำ แสดงให้รู้ถึงรสนิยมของเจ้าของห้องที่มีระเบียบและเคร่งครึมสิ่งของภายในห้องถูกจับวางอย่างเป็นระเบียบ ด้านฝั่งระเบียงเป็นกระจกบานใหญ่สำหรับมองวิวแม่น้ำเจ้าพระยา มีทั้ง ห้องรับแขก ห้องครัว แยกส่วนกันอย่างสวยงามภายในห้องนอนมีหญิงชายกำลังกอดก่ายนัวเนียกันอยู่ในสภาพที่ไม่มีเสื้อผ้าติดกายแม้แต่ชิ้นเดียว “ว้าย” เสียงใสอุทานด้วยความตกใจ แล้วหันหลังกลับออกจากห้องนอนไปอย่างรวดเร็วเสียงร้องเบาๆ ทำให้ชายหนุ่มผงกหัวขึ้นมาดูเพียงแค่เห็นแว๊บเดียวเขาก็รู้ทันทีว่าเป็นใคร “ บ้าเอ๊ย มาทำอะไรวะเนี่ย” ชายหนุ่มโวยวายอย่างหัวเสียคว้าผ้าขนหนูพันรอบเอวแล้วเดินตามออกไป “ยายดำมาทำอะไรที่นี่ ฮะ” ชายหนุ่มตะโกนใส่ สายตาดุดันจ้องหลังหญิงสาวที่ยืนหันหลังให้กับเขา “ลดาขอโทษค่ะ คุณธีคือ.....คุณย่าท่านสั่งให้ลดามาทำความสะอาดห้องไว้เพราะคุณธีจะมาพักวันพรุ่งนี้ ลดาไม่ทราบจริงๆ ว่าคุณธีจะกลับมาเร็ว”สาวน้อยเสียงสั่นกลัวว่าเขาจะโกรธ เธอยังคงหันหลังให้เขาอยู่ เพราะรู้ว่าเขาคงใส่เสื้อผ้าภายในเวลาไม่กี่วินาที ไม่ทันแน่ “มีอะไรคะ ธี แล้วผู้หญิงคนนั้นเป็นใครคะ” หญิงสาวบนเตียงพันผ้าขนหนูเดินออกมาดู เธอกับเขากำลังจะมีความสุขกันอยู่ๆ ชายหนุ่มก็ลุกพรวดพราดวิ่งตามผู้หญิงอีกคนออกมา “ไม่มีอะไรแองจี้ คนใช้ที่บ้านมาทำความสะอาดห้องให้ผมหน่ะ” ขณะที่ชายหนุ่มพูดออกไปสายตาของเขาก็ยงคงจ้องมองผู้หญิงที่ยืนหันหลังให้เขา ไอลดาสีหน้าเศร้ากดดันกับสถานการณ์แบบนี้ไม่รู้จะทำยังไงดี “แล้วจะยืนเซ่ออีกนานไหมฮะ กลับไปได้แล้ว และก็ไม่ต้องมาทำความสะอาดห้องให้ฉันด้วย ฉันจะจ้างแม่บ้านเอง” เมื่อชายหนุ่มเอ่ยปากไล่ ไอลดาจึงหันหน้าไปหาเขาหลับตา รีบยกมือไหว้ และจ้ำอ้าวไปจากห้องโดยเร็ว  “เรามาต่อกันเถอะค่ะธี” แองจี้ลูบมือไปบนอกกว้างและไล้มายังกล้ามหน้าท้องของชายหนุ่มเชิญชวนด้วยสายตาเว้าวอน “ผมจะไปอาบน้ำ” ธีรภพดึงมือของเธอออกแล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำ ทิ้งให้แองจี้ยืนเซ็ง  ระหว่างที่ปล่อยให้สายน้ำจากฝักบัวไหลรินไปทั่วร่างกายกำยำของชายหนุ่ม มันทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายยืนคิดอะไรไปเรื่อยรวมถึงเรื่องอดีตของเขาและเธอ เมื่อ 11 ปีก่อน นายธนา  เวษศาสตร์กิจ เจ้าของธุรกิจโรงแรม รีสอร์ท และฟาร์มไข่มุก ผู้ร่ำรวย มีลูกชาย 2 คน คนแรกคือ ธัญญะ คนที่สอง คือ ธีรภพ เด็กหนุ่มทั้งสองมีนิสัยร่าเริง สดใส ขี้เล่น จนวันที่เขาสูญเสียมารดาสุดที่รักไปเขาก็กลายเป็นคนบุคลิกเงียบครึม ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร ยิ้มยาก และสิ่งที่ซ้ำเติมให้เขาต้องกลายเป็นคนหยาบกระด้างเข้าไปอีกเกี่ยวเนื่องมาจาก หลังมารดาเสียชีวิตไป 2 ปี บิดาก็ได้นำภรรยาใหม่เข้ามาในบ้านและให้เขายอมรับเป็นแม่ นั่นทำให้เขาขัดขืนต่อต้านผู้เป็นพ่อมาตลอด  จึงขอแยกตัวมาอยู่ที่บ้านย่าไม่ยอมอยู่ร่วมกับพ่อ  ต่อมาเมื่อพ่อของเขาไปทำธุรกิจที่ต่างประเทศก็พาภรรยาใหม่ไปด้วย แต่ยังไม่วายทิ้งหลานของหล่อนให้มาอยู่บ้านเดียวกับเขาอีก ไอลดา สังสินธ์ หลานสาวของอัญมณี แม่ใหม่ของธีรภพเมื่ออัญมณีต้องไปอยู่ต่างประเทศแต่ก็ไม่อยากให้หลานต้องพักการเรียนเลยให้อยู่ที่ประเทศไทยโดยนำไปฝากไว้กับ คุณหญิงเริงศรี คุณย่าของธีรภพเมื่อท่านได้เห็นไอลดาก็นึกชอบในความเรียบร้อย อ่อนน้อมถ่อมตนของเธอจึงรับเลี้ยงไว้เหมือนลูกหลานอีกคนหนึ่ง ธีรภพ ที่เกลียดชังแม่เลี้ยงของตนเลยพาลรังเกียจไอลดาด้วยอีกคน ทั้งที่หญิงสาวก็อ่อนน้อม ไม่ก้าวก่ายหรือยุ่งเกี่ยวอะไรด้วย เมื่อเห็นว่าธีรภพ ไม่ชอบหน้าไอลดาก็พยายามเลี่ยงในการพบเจอเขา เพราะเมื่อไหร่ที่เจอกันจากธีรภพกำลังอารมณ์ดีก็จะกลายเป็นเกรี้ยวกราด โมโห และเหวี่ยงใส่ทุกคนโดยเฉพาะไอลดา เธอจึงต้องคอยหนีหน้าเขาตลอดเวลาที่อยู่บ้านเดียวกัน “คุณย่า จะเอาหลานของผู้หญิงคนนั้นมาอยู่บ้านเดียวกับผมไม่ได้นะครับ ผมไม่ยอม” น้ำเสียงที่หงุดหงิดของธีรภพ “นี่มันบ้านย่านะตาธี แกไม่มีสิทธิมาออกคำสั่ง อีกอย่างย่าก็อยากมีหลานสาวมานานแล้ว ถึงยังไงย่าก็จะรับเลี้ยงหนูลดาไว้” เมื่อย่าออกคำสั่งเด็ดขาด ธีรภพก็ไม่สามารถขัดใจย่าตัวเองได้ จึงต้องยอมปล่อยให้ไอลดามาอยู่บ้านเดียวกันแบบไม่ค่อยเต็มใจนัก “ตัวก็ผอม ดำก็ดำ ไม่เห็นว่าจะมีความน่ารักตรงไหน คุณย่าชอบเข้าไปได้ไง” ธีรภพหันไปมองไอลดาที่นั่งอยู่โซฟาตรงข้ามกับเขาแล้วก็ไม่วายพูดแขวะออกไปคุณหญิงเริงศรีจึงต้องปราม “ตาธี ตอนนี้ลดาเป็นน้องสาวของแกแล้ว ช่วยพูดจาให้มันดีๆ หน่อย” “ลดา ไหว้ฝากเนื้อฝากตัวกับพี่ธีเขาสิลูก” คุณหญิงเริงศรี หันมาบอกหลานสาวคนใหม่ไอลดายกมือไว้กำลังจะเอ่ยชื่อแต่ก็โดนขัดขึ้นมาก่อน “เรียกว่า คุณธี ไม่ใช่พี่ธี ฉันเป็นลูกคนสุดท้องไม่มีน้อง ”น้ำเสียงเข้มพร้อมกับสายตาที่ไม่เป็นมิตรของธีรภพ ทำให้ไอลดา กลัวจนตัวงอ นั่งก้มหน้าไม่กล้าเงยหน้ามองสายตาที่แสดงถึงความเกลียดชังของเขา  “ ค่ะ คุณธี”   ระยะเวลาที่อยู่บ้านเดียวกันสร้างความอึดอัดและบึ้งตึงให้กับธีรภพเป็นอย่างมาก ยิ่งคุณย่าดูเหมือนจะรักหลานสาวคนนี้เป็นพิเศษ ก็ทำให้เขายิ่งเกลียดขี้หน้าไอลดามากขึ้นกว่าเดิม เจอกันทีไรก็จะแขวะใส่บางครั้งก็ใช้สายตามองอย่างเหยียดหยามไอลดาตลอด เมื่อทำงานสานต่อธุรกิจได้ไม่นานธีรภพก็ย้ายออกไปอยู่ที่คอนโด เพราะใกล้ที่ทำงาน และที่สำคัญไม่อยากเห็นหน้าไอลดา ปัจจุบัน ณ.คฤหาสน์หรูย่านชานเมือง “ อ้าว ลดา ทำไมกลับมาเร็วจังล่ะลูก “ คุณหญิงเริงศรี ให้ไอลดาไปทำความสะอาดห้อง ธีรภพ เพราะมีแต่ไอลดาที่ทำความสะอาดห้องได้ถูกใจธีรภพที่สุด จึงต้องให้เธอไปช่วยทำความสะอาดให้  แต่ก็สงสัยว่าทำไมถึงได้กลับมาเร็วนัก “คุณธี กลับมาพักที่ห้องแล้วค่ะคุณย่า ลดาเลยกลับมาเร็ว” “อ้าว ก็เห็นบอกกับย่าว่าจะมาพรุ่งนี้ “ “อุ๊ย คุณธีมาค่ะคุณท่าน” ส้ม คนรับใช้เอ่ยขึ้นเมื่อเห็นรถของธีรภพแล่นเข้ามาภายในรั้วบ้าน ธีรภพลงจากรถ ยกมือไหว้ผู้เป็นย่า แล้วก็มองไอลดาที่ยืนอยู่ข้างๆ “ฟ้องคุณย่าว่าอะไรอีกล่ะ” แววตาหาเรื่องของธีรภพ ทำให้ไอลดาได้แต่ยืนก้มหน้า “เปล่าค่ะคุณธี” “ฟ้องอะไรกันตาธี น้องพึ่งจะกลับมาถึงเมื่อกี้นี้ ยังไม่ได้คุยกับย่าเลย ทำไมหรือว่าแกแกล้งอะไรน้องอีก” “เปล่านี่ครับคุณย่า ใครจะไปกล้าทำอะไรหลานสาวคุณย่าได้ แล้วนี่ออกจากคอนโดตั้งนานแล้ว ทำไมพึ่งถึงบ้านหรือว่าแอบหนีเที่ยว กับผู้ชาย” “ลดา แวะเข้าไปที่ร้านดอกไม้มาค่ะคุณย่า” ไอลดาหันไปบอกคุณย่า แต่เสียงก็ดังพอให้ธีรภพได้ยิน “ฮึ โกหกไปเรื่อย หนีเที่ยวกับผู้ชายก็บอกมาเถอะ” “ถ้าหนีเที่ยวกับผู้ชายก็ดีสิ ย่าจะได้อุ้มเหลนสักที” คุณหญิงเริงศรี พูดแหย่ แล้วก็ยิ้มให้ไอลดา “เข้าข้างกันเข้าไป” ธีรภพไม่วายพูดกระแทกใส่ย่า แล้วเดินนิ่งๆเข้าไปในบ้านไม่สนใจใคร คุณหญิงเริงศรีมองหลานชายแล้วอมยิ้ม ไม่รู้ว่าจะตั้งแง่จงเกลียดจงชังอะไรกันนักหนา ไอลดาเป็นเด็กดี นิสัยก็ดี ท่านเลี้ยงมาเป็น สิบปีทำไมจะไม่รู้ว่าไอลดานิสัยยังไง หากไม่ดีอย่างที่ธีรภพว่า ก็คงจะเผยธาตุแท้ออกมาตั้งนานแล้วอีกทั้งหน้าตาก็สวยไม่เป็นรองใคร ตอนนี้ท่านก็อยากให้ไอลดามาเป็นหลานสะใภ้ ผู้หญิงดี ๆ สมัยนี้หาอยาก เมื่อมีอยู่ใกล้ตัวแล้วก็ไม่อยากจะเสียให้คนอื่นเขามาเอาไป จะยกให้ธัญญะหลานชายคนโตก็ดันมีคนรักไปเสียแล้ว จะเหลือก็แต่ธีรภพนี่แหละ แต่คงจะยากและยังต้องคิดหาวิธีมาทำให้ธีรภพหันมาสนใจไอลดา  หนึ่งในแผนที่วางไว้คือจะให้ทั้งสองได้ใกล้ชิดกัน เพราะไอลดาเป็นคนน่ารัก กริยามารยาทดี ใครอยู่ใกล้ก็ต้องหลงรัก หญิงสาวอย่างแน่นอน ซึ่งก็ต้องลองดูว่าจะได้ผลดีอย่างคิดไว้หรือไม่