CHAPTER 11
Magkaharap na kumain sina Maureen at Dux, hindi magawang salubungin ni Maureen ang matatalim na tingin nito. Pakiramdam niya sa oras na tumingin siya sa mga mata ng binata ay agad siyang mamamatay sa sobrang talim niyon.
“May gusto ka bang puntahan habang naghihintay sa susunod nating flight?” pormal na tanong ni Dux nang patapos na silang kumain.
Umayos siya ng upo at tumikhim muna bago nagsalita.
“About what happened earlier, I’m sorry. I didn’t do that on purpose.” Nakatungong turan niya rito.
“You don’t? Kung gano’n bakit ka lumabas na tanging roba lang ang suot?”
“Ano k-kasi...” Nagkamot siya ng ulo at nahihiyang nag-angat ng tingin. “I just wanted to say sorry and thank you. Hindi ko naman alam na may ibang tao pala.”
“So, okay lang sa’yo na humarap sa akin na
