Sa Likod ng mga Ngiti

Prologo - - - Sa bawat ngiti, may kwentong hindi nakikita. Sa likod ng mga tawa, may mga salitang hindi kailanman nasabi. Ito ang kwento nina Joong at Dunk — dalawang pusong nagtagpo sa tamang panahon, pero hindi sa tamang pagkakataon. Minsan silang naging tahanan ng isa’t isa, naging sandalan sa gitna ng pagod, naging dahilan ng mga ngiti sa mga araw na mabigat. Ngunit tulad ng lahat ng magagandang bagay, dumating din ang sandaling kailangan nilang bitawan ang isa’t isa — hindi dahil nawala ang pagmamahal, kundi dahil minsan, sapat na ang magmahal nang tahimik. Habang si Joong ay patuloy na nagniningning sa ilalim ng mga ilaw, si Dunk naman ay nanatiling anino sa likod ng entablado — tahimik na sumusuporta, tahimik na nagmamahal. Walang malinaw na simula, walang pormal na pagtatapos. Ang meron lang ay mga alaala, mga titig na puno ng pangungulila, at mga ngiting pilit na tinatago ang sakit. “Sa Likod ng mga Ngiti” ay isang paalala na hindi lahat ng pag-ibig ay kailangang marinig. May mga damdaming mas totoo kapag nanatiling lihim — mga pusong nagmahal nang buong tapang, kahit alam nilang hindi sila ang pipiliin sa dulo. Isang pag-ibig na hindi kailanman ipinaglaban, pero hindi rin kailanman nawala. Sa likod ng mga ngiti, may mga damdaming hindi kailanman nasabi — at minsan, doon nagtatago ang pinakatotoong anyo ng pag-ibig.