The Wager

Capítulo Dos: The Game starts now

Searchin's POV

" Ma-ta ma-ta ma-taya taya. Takbo! Dahil kapag nahabol kita, siguradong patay ka." Sabay tawa.

Ano nanaman to? Isang estudyante? Nakauniform ng SRU?

"Maawa ka naman sa akin. Hindi ko sinasadya. Nadala lang ako. I'm really sorry." Pagmamakaawa ng isang ginang. Halos lumuhod na siya at mabasa ng luha ang kanyang mga damit.

What the hell is happening!?! Sinubukan kong tumayo pero hindi ako makagalaw. Wala namang nakatali sa akin pero sadyang hindi ako makagalaw. Pinilit kong gumalaw nang isang impit na sigaw ang narinig ko.

"Oh I'm sorry. I didn't mean to." Sabi niya ng tila nagaalala ang mukha.

Dugo!?! Saan galing ang dugo sa mukha ng ginang?

"Ba-bakit mo a-ako sinaksak?" Bulol na sabi nito.

"huh? Sinaksak pala kita? I thought I slap you. Sorry" sabi nito.

Pinaikot niya ang kutsilyo sa mukha ng ginang. Isang ngiti ang sumilay dito.

"Sayang naman ang isang tulad mo, masyado kasing matabil ang dila."

Pinisil niya ang magkabilang pisngi nito.

"Nganga." Mahinahon niyang sabi habang naka ngiti. Umiling ang ginang.

"Alam mo bang ayoko sa lahat ang pinapaulit ako? Kaya nganga."

Nanatiling nakatikom ang bibig ng ginang. Ano bang nangyayari? Nasaan ba ako? Sino ba sila? f**k! What the hell I'm doing here? Magpapatayan ba sila? sa harap ko pa?

"NGANGA!!!!" Dahil sa ayaw ng ginang na ngumanga. Pinilit niyang ibuka ito at sinaksak sa loob ang kutsilyo.

WTF!!

"Sabi naman sayo eh." At binunot niya ito. Maraming dugo ang lumabas sa bibig ng ginang at halos mangisay ito.

Patay na ba siya? s**t!!! Baka kapag nakita niya ako, ako naman ang patayin. Hindi pa ito nakuntento at sinaksak pa ang mga mata nito.

" Para ang makasalanan mong mata ay hindi na makakita. Masyado ka kasing mapuna. Babawasan lang naman natin ang kasalanan mo. Kaya dapat pasalamatan mo pa ako. Hmmm ano pa ba ang makasalanan sayo?.... Ahhh. Tama, ito."

Hinawakan niya ang kamay nito at pinutol. Tila isang hinihiwang karne ng baboy ang paggawa niya. May ngiti ito sa labi na tila ikinisasaya pa ang nangyayari.

Para akong nanunuod ng sine pero hindi, sa harap ko mismo sila nagpapatayan.

Fuck up. This is bullshit. Hindi talaga ako makagalaw. Pinipilit kong kumilos at tumayo pero walang nangyari.

"Arghhh." I'm struggle to control my body.

Huminto ito sa ginagawa at tumingin sa akin. Oh my gosh. Nakita niya ako. Damn!! Lagot. Ako na ba ang sunod? Humakbang siya palapit sa akin. Crop! Pupuntahan niya ako. Papalapit siya ng papalapit habang hawak paitaas ang kutsilyo at ambang sasaksakin niya ako. Pinilit kong gumalaw pero wala talaga, kaya ang tangi ko lang magagawa ay ang....

"Ahhhhhhhhhh!!"I scream as loud as I could.

"Gemini!!!"

Napabangon ako.

What the!?! Another dream. A bad one.

"What's that? Are you all right?"

Napatingin ako sa kanya.

What's that all about. I saw her, yung professor na naka bigti. I was there. Nung pinatay siya. But..but I didn't do anything to stop it. Oh My Gosh.

"Hey." Hinaplos niya ang aking pisngi.

I just look at him. I'm so afraid. Bakit pinapakita sa akin ang mga taong namamatay. What the heck is the meaning of this. Hindi ko namalayang umiiyak na pala ako. And then I suddenly felt his warm hands on my cheeks.

" Shhhh. Stop crying." Alo niya. Wait up! Sino ba ito?

" Don't touch me!."

Tumayo na ko para makalabas. Nasa clinic ata ako? Bakit ba ako narito? Ayokong may nakakakita sa akin in my weak state. Hahanapan lang nila ako ng butas para sirain.

" Gemini?"

Gemini who?

"Excuse me. I'm not Gemini."

Gago ata to. Tawag ng tawag ng Gemini. Tss

"Noah."

Huh?

" I'm Noah." He said then walk away.

Gosh. What's on him!??! Seriously? Siya pa ang may ganang mag-walk out? The heck of this people.

---

Sisi's POV

Nagumpisa na ang laro. I must admit, lahat magkakalaban. Pati sarili namin kalaban. Kawawa ka naman Mrs. Garcia. Masyado kasing matabil ang dila mo. Matapobre. Pakilamera at mapanghusga. Ikaw tuloy ang inumpisahan. Buti nga mild lang. But still nasayo ang sign that game's starts now.

*FLASHBACK*

Nauna akong pumasok sa Gym total ako naman ang Department President. Walang minention sa akin na may event pala. Shy still working on our planner kaya impossibleng may naka line up na activity sa Department namin.

Tuloy tuloy akong pumasok ng marinig kong tumili si Jury. Sinundan ko ang tingin niya at bumungad ang nakabigting si Mrs. Garcia sa left ring. Duguan. Nakatarak ang kutsilyo sa bibig at luwa ang kaliwang mata nito habang ang kanan ay durog na nakalawit. Putol din ang dalawang kamay nito. Halos hindi na makilala kung hindi lang sa scarf nitong tila palatandaan na niya. Pero may nakasulat sa board ng ring.

"I'm back." Napangiti ako. Tama, bumalik na nga.

But there's really caught my attention. The black and red rose sa dibdib nito. The sign of death and sign of fight. Black, para sa mga namatay. And red for the start of the game. Our game. And everyone who's here should fight. Naintindihan man o hindi nila ang sign, they all in and "it".

Impressive. Gumana ang plano. Nagsitakbuhan ang mga kadepartment ko at nagsisitili. Nagsipunta na rin ang mga Admin at school staffs para pakalmahin at ayusin ang gulo.

Napansin kong lumapit si Searchin, yung sikat na bagong estudyante. Bakit kaya pumasok dito? Samantalang nakapasa siya sa Harvard. Sinasayang niya ang sarili niya dito. Well kung gusto niyang mamatay. Edi pagbigyan. But let me take it easy darling.

Bigla na lang siyang nahimatay at Dali daling binuhat ni Noah papuntang clinic. Noah...Noah... She's not Gemini. Get over with her or else sasama ka din sa kanya sa hukay.

*END OF FLASHBACK*

Pumunta na akong classroom. Sabi ng Admin tuloy daw ang klase despite sa nangyari. Natural na sa kanila ang p*****n. Sa mga tulad naming mayayaman. Hindi lang mayayaman but most powerful families here in the Philippines, ang pagpatay ay isang gawain para mailiminate ang mga kaaway. No big deal. Kaya huwag mo kaming babanggain kung ayaw mong malibing ng wala sa oras.

"Waaah! It's so creepy. I'm scared, Sisi. I think I need your hug." Maarteng sabi ni Keefer at niyakap ako.

He's gross. It's so gay of him. "Get your hands off on me." Nakakainis talaga itong lalakeng 'to.

"Naglalambing lang naman ako sa 'Fiancé' ko." nakatawa nyang sabi.

The heck. Umupo siya sa tabi ko at inakbayan ako.

"In your dreams Keefer Charles!"

"Tsk. Tsk. Tanggapin mo na kasi. We're meant for each other. And you don't have anything to do with it. " he winked.

Yuck!!! Akala mo lang wala akong magagawa. You really don't know me Keefer. I smile.

" You know Cecilia. Hindi mo pwede gawin sa akin yang iniisip mo. Coz, I'll make sure I do it first to YOU and HIM." tumayo na siya at naglakad.

Shit. Mind reader na pala siya ngayon.

"You can't. You love me."

"Yes I love you. Kaya nga tinanggap ko ang arranged marriage natin. And I can do everything para lang hindi ka mapunta sa iba." Sabi niya habang nakatalikod. Kahit ang iba naming blockmates naagaw ang pansin sa sinabi niya.

Mga chismosa. Better yet, unahan na talaga kita Keefer.

---

Searchin's POV

Damn!! He walked out on me?! Ang kapal!!. Makikita niya talaga. Mayabang na nga bastos pa!!! Noah? Noah his face!!! Arghhhhhh.

Sa inis ko sinipa ko ang bato sa harap. f**k him. Nasa field ako ngayon. The hell I care kung magsimula ang klase. Ang rude!! Tinawag pa niya akong Gemini!! Naman! Mukha ba akong Zodiac Sign?

"Bakit ko ba siya pinag aaksayahan ng pana--- OUCH!!!" The heck. May humigit sa braso ko ng sobrang lakas. Uso ba hilahan ng braso dito?

I'm about to look who the hell is nang bigla niya akong HALIKAN??

Sa bigla ko, I can't blink my eyes. Nakasteady lang ako habang siya nakapikit pa at pinipilit ibuka ang labi ko using his tongue. Feel niya huh?! Hindi ko nagawang itulak siya. Its like 10 seconds with his lips nang humiwalay at nagsmirk, then naglakad palayo.

Wohow! Anong nangyari? Did that bastard guy kissed me?

Fuck up!!! I grab him and punch as hard as I can. He's bullshit! Bumagsak siya sa suntok ko. I'm not a boxer for nothing. Nakita kong pumutok ang labi niya. That's what you get messing up with me.

"That's for what?! f**k!" Puro siya mura at tumayo.

" That's for kissing me, Idiot!"

"Kissing you? Hell! That's your punishment for this!!" ipinakita niya ang isang bato.

" A rock?" Tss. May natamaan pala sa pagsipa ko. But I wouldn't say sorry. He kissed me. That's big payment for that.

" Oh great! See? "mwenestra nya ang paligid.

I look around and we're only one here. But that's not excuse. You big silly jerk. Tsss.

" Whatever." Iniwan ko na siya at umakyat sa room. How the is best my first day here. Note the sarcastic tone.

Pagpasok ko ng room, napatingin sa akin lahat. Wala pa ang next prof. Pumunta na ako sa pwesto ko. I didn't bother to look at them. Pinili ko na lang na isalpak ang headphone ko and nagbasa ng libro.

Sucks! Kahit nakaheadphone na ako, rinig ko pa rin ang ingay nila. Hindi rin ako makapagconcentrate sa binabasa ko. Ilang minuto na akong nakatitig sa libro pero wala namang pumapasok sa utak ko about sa book.

*kiss*

*kiss*

*kiss*

*kiss*

FUCK!! Bakit ba paulit ulit sa utak ko yung halik nung idiot na yun? Naman!! Peste. Wala bang magandang mangyayari ngayong araw ? Tinignan ko ang mga kablockmates ko, kahit may nangyaring pagpatay, parang baliwala sa kanila. Nagaasaran, nagtatawanan at nagkukulitan. Wala akong makitang pagluluksa sa mga itsura nila. Normal na ba yun?

Alam ko naman na mga mayayaman ang nagaaral dito. Hindi Lang basta mayaman, kundi ubod ng yaman sa buong Pilipinas. Pero tao lang sila, wala man lang ba silang awa o lungkot na nararamdaman? Naging Professor nila but seems they don't care about her. Pero bakit nga ba siya pinatay? Naalala ko nanaman ang panaginip ko. Ganun ba siya pinatay? Bakit ko nakikita? I feel, I really do, na nasa scene talaga ako. The smell of blood, the feeling of death is coming. The touch of knife. That cry and scream. I feel it. Who the f**k is the killer is?

Biglang may kumalabit sa akin na siyang pagbalik ko sa realidad.

"Hi!" Ngiting bati sa akin ng chinitang babae. I remember her. Siya yung girl na nagpakilala sa akin. Tss. Magazine girl. Maganda siya para maging Hearsay Lord.

I just look at her.

"I'm Jury Javier." Naglahad siya ng kamay. But still I just look.

Nakaramdam siguro na hindi ko tatanggapin ang kamay niya kaya binawi ito. "Well, Ahmm. How are you? Nakita kasi kitang nahimatay." She shyly said.

"I'm perfectly fine." Ayoko naman maging rude, kahit papaano.

Ngumiti siya." That's good to hear. Sorry about earlier. I'm just your huge fan. I cant help it when I saw you."

Fan, huh?

"Tapos na yun."

Nanlaki ang mata niya. What? Why?

"Marunong kang magtagalog?" Duh. Of course. I gave her Are-You-Nuts-Look.

"Oh!Oh! I just taught na hindi ka marunong. You're pure foreigner. Wala kang lahing Filipino." Duh. Magaaral ba ako dito kung hindi ako marunong mag Tagalog?

"Maraming napapahamak sa maling akala, Jury." Of course I can. Dito ako lumaki. Kahit sa states ako pinanganak, dito ako nagkaisip. My grandmother side of my mom is half Filipina. Pero ang features ko ay halatang, dugong banyaga.

"Oh My Gosh! You say my name!" Tili. Ekkkkk. So big deal?

Nagsitinginan ang mga kablocks namin. Gosh. This girl is a freak. Para siyang kinikilig na kinukuryente.

Tss. Tumingin na lang ako sa gilid. Napansin kong may nakatingin sa akin yung blond na girl. She's staring blankly on me. May dumi ba ako sa mukha? Tinignan ko din siya, hindi man lang umiwas ng tingin. Her face is emotionless. Blank.

"Who is she?"

"Huh? Sino?"

"That blond." Sinundan naman ni Jury ang tinitignan ko. She smile and wave on her. So, her Friend.

"Shy Castelo. Secretary ng Council Department. She's half American kaya blond."

"Ganyan ba talaga siya makatingin?"

I'm just curious.

"Yup. Cold and blank. But don't worry, mabait yan. She's one of my best friend. Matalino, maganda at sobrang down to earth. Tahimik nga lang."

I guess so. Shy Castelo huh.

"Wait... Wait... Yun yung short hair. Chinky eyes na may hair pin na pink. She's Cecilia Fajardo. My best friend too. Pamangkin ng may-ari ng school. And she's our Student Council President and Department President. Friendly yan. Laging on the go. Mabait at simple." Turo niya.

Cecilia Fajardo. She's really something.

I doubt it. Kaya pala, dapat alam niya ang mga event. And what happened earlier was unexpected. A sign of danger too.

"Yung katabi naman niya, si Keefer Charles. Her fiancée. Well, arranged marriage. You know naman tayong mayayaman."

Uso pala talaga yun. I thank my parents kasi for sure hindi nila gagawin sa akin yun.

"Prankster yan. Babaero. At Gwapo. Haha.. Kung hindi lang niya fiancée at mahal si Sisi, nahalay ko na yan." Tawatawa niyang sabi. Gosh!!

Umiling na lang ako.

"O-Okay B-Blockmates, Mr. Mendoza s-said na hi-hindi daw siya makakapasok today. S-so please just read y-your no-notes."

"BOOOOOOOHHHHH!!!" Sigaw ng klase at pinagbabato nila ng papel ang nerd na guy sa harap. People... Tss

"And that's Calypso Reyes. The School nerd. Yup, matalino. Ubod ng yaman. But look at his outfit. So old fashion, kahit ang ganda ng uniform natin, nagiging baliwala kapag siya ang nagsuot. General Reyes' son."

Kaya naman pala. Bullied for sure but he's General's son, huh.

Nagpatuloy siya sa pagbanggit ng kung sino sino. Well, I'm not interested. Hindi na ako nakikinig sa kanya at nagbasa na lang. Daldal pa rin siya ng daldal. I don't f*****g care sa kanila. Hanggat wala naman silang gagawin sa akin, I doubt it na kausapin ko sila. I can handle my self.

"Noah Xavier Rockwell." Nag-angat ako ng tingin sa sinabi niya.

Noah? Familiar.

"The smoking hot guy, Basketball team captain and Tennis MVP. Sikat sa school, hindi lang dahil he's drop-dead-handsome but he's also a stockholder dito sa school."

Tinignan ko kung nasaan ang paningin nito at kung todo ngiti ay halos mapunit na ang labi.

Siya pala. That bastard.

So ang naglalakad papalapit samin ay si Noah Xavier Rockwell. Hmmm. Gwapo nga. But not enough for my standard. WAIT!?! Papalapit samin or I mean sa AKIN!?!.