"Canımı mı... Yakarsınız..." dedim. Konuşurken bile zorlandığımı fark ettim. O kadar içten ve güzel söyledi ki bunu. Gözleriyle beni korkuttu bile. Haberi yok tabi ki benim içimde kopan fırtınalar hakkında birazcık bile bilgisi olsa eminim deliye dönerdi.
" Evet... " dedi. Konuşurken nefes sesini duymaya başladım. O kadar derin bir şekilde nefes alıyordu ki bunu fark etmemek zaten imkansız. Özellikle bu yakın mesafeden.
"Nasıl yani... Biraz... Açar mısınız?" dedim.
O sırada gözlerine korku ile baktığımı anladı. İç çamaşırımdaki ıslaklık daha da artarken onun karşısında böyle durmak hiç olmadığı kadar zordu.
"Sana karşı hissettiğim duygular... Kontrolümde değil gibi. Hayatımda çok kontrollü biriyimdir. Her anlamda. Ama sen olunca... Yani sana karşı bir şey yapmadım tabi ki ama bu bi
