Polisler beni sorgu odasına aldılar. Ancak bana hiçbir şekilde Karan ile ilgili bilgi vermediler. Onlara ne sorarsam sorayım bütün sorularım yanıtsız kalıyordu. Ben de endişelenmeye başladım. Korktuğum şey Karan'ın başka birine zarar vermesi değildi, kendine zarar vermesiydi. Babam eğer onu vurduysa hayatta onu affetmeyeceğim. Zaten affetmem ancak benim sahip olduğum tek şeyi, Karan'ı benden alırlarsa onlara yapmadığımı bırakmam. Eğer Karan olmazsa bu hayatta benim de bir yaşama amacım kalmıyor. Onunla birlikte ben de buradan giderim. Onu o kadar çok seviyorum ki, onun yaşamadığı bir dünyada yaşamak istemiyorum.
Bütün polisler dışarı çıktıktan sonra, daha önce benimle ilgilenen kadın polis yanıma geldi. "Her şey yolunda mı?" diye sordu. Başımı evet anlamında hareket ettirdim.
"Evet her ş
