Eve gittiğim zaman kafam her zamankinden daha doluydu. Neler olduğunu düşünecek halim bile yoktu. Sadece uyumak istiyordum.
Içeri girdiğim zaman abimi gördüm. Koltukta uzanıp bana bakıyordu.
"Gelsene bir şey söyleyeceğim." dedi.
"Şimdi olmaz... Çok yorgunum..." dedim ve umursamadan odama yürümeye devam ettim. Ama o ısrarcı olmaya devam ediyordu.
"Gel... Gel ya bir şey diyeceğim diyorum sana." dedi.
"Offff... Ne var?" dedim yanına giderek.
"Yaklaş..." dedi. Sanki bir şey fısıldayacak gibi bir hali vardı. Hafifçe ona doğru eğildim.
Bir anda çorabını ayağından çıkarıp yüzüme doğru bastırmaya başladı.
"İğrenç!" diye bağırdım ve kendimi geri çektim. O ise kahkaha atıyordu.
"Nasıl da yedin ama..." dedi gülerek.
"Hayvan olduğunu biliyorsun değil mi?" dedim. Çok sinirlendim ona
