Karan beni eve bıraktıktan sonra odama gittim.
Kapımı kapattığım zaman kalbim hala deli gibi atıyordu. Onun benim yanımda olması, bana bu kadar yakın olması çok güzel hissettiriyor... Yine de konuştuğu her şey de aklımda. Eğer bu evden çıkacaksam, onun dediklerini yapmak zorundayım.
Odamda otururken kapıyı açmaya çalıştı biri.
"Ne var yine ya!" dedim.
"Yemek hazır. Yemeğe gel!" diye bağırdı annem. Sesi o kadar rahatsız edici geliyor ki artık buna tahammül edemez hale geldim.
"Yemeyecegim... Odamda yerim belki..." dedim.
"Köle gibi tüm gün evdeyim zaten... Bir de böyle yapıyorsunuz..." diye söylenmeye başladı. Aynı anda odamdan da uzaklaşıyordu. Sesi giderek daha az rahatsız bir hale gelirken ben de yatağıma uzanıp tavana bakmaya başladım. Aşık olmak çok güzel bir his. O kadar g
