CODE DIE สงครามอันตราย…วัยร้ายอันธพาล.

วี้หว่อๆๆๆๆ เสียงไซเรนรถพยาบาลดังกึกก้องไปทั่วท้องถนน ก่อนจะหักเลี้ยวเข้ามาที่หน้าห้องฉุกเฉินด้วยความรวดเร็ว บุรุษพยาบาลรีบเข็นเตียงที่มีชายหนุ่มเลือดอาบนอนแน่นิ่งไม่ไหวติงลงมา ใบหน้าของเขาฟกช้ำจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม ตามตัวมีร่องรอยถูกรุมทำร้ายและบาดแผลฉกรรจ์ หญิงสาวผู้มีใบหน้าเหมือนกับชายหนุ่มเป๊ะวิ่งร้องไห้โฮตามมาจนกระทั่งเตียงของคนเจ็บถูกเข็นเข้าไปในห้องฉุกเฉิน “ฟา! ฟา!” หญิงสาวปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อาย เธอทำท่าจะผลักประตูห้องฉุกเฉินบุกเข้าไป แต่เจ้าหน้าที่เข็นเตียงมาออกมาเห็นเสียก่อนจึงห้ามเธอเอาไว้ “เข้าไปไม่ได้นะครับ คุณต้องรออยู่ข้างนอก” “แต่พี่ชายฉัน!” “คุณหมอจะต้องช่วยพี่ชายคุณได้แน่ๆ ครับ ใจเย็นๆ ก่อนนะ” หญิงสาวร้องไห้น้ำตาแทบเป็นสายเลือด ถึงจะบอกให้ใจเย็นๆแต่ ณ เวลานี้ หัวใจเธอร้อนรุ่มยิ่งกว่าถูกไฟแผดเผา มันปวดร้าวจนเธอไม่มีแรงจะยืนต่อ เพียงแค่เห็นเลือดของพี่ชายฝาแฝดต้องไหลรินออกมาจากร่างกาย “จริงสิ  ก่อนที่คนเจ็บจะสลบไป เขาฝากผมบอกบางอย่างกับคนที่ชื่อซอลด้วยน่ะครับ” บุรุษพยาบาลที่ตอนแรกเดินจากไปแล้วย้อนกลับมาหาหญิงสาวอีกครั้ง หญิงสาวหน้าตาตื่น รีบพยักหน้าว่าเธอคือ ‘ซอล’ คนที่ชายหนุ่มพูดถึง “ฝากอะไรเหรอคะ?” “เขาฝากบอกว่า…” “…” “โค้ดเนมคือ…ปาปา”