CHAPTER 14
976 Words
Deanna Point of View
Two Months Later . . . .
Dalawang buwan, dalawang buwan na ang pamamalagi ko rito sa cebu. Yeah, gano'n ka-tagal dahil marami akong inasikaso na iniwan ko noon at nakalimutan na.
Now it's time para bumalik sa Manila, ang dami ko rin na naiwan 'don. For sure ang dami kong gagawin lalo na 'yung training, ang dami kong na missed.
"Sachi, are you sure na uuwi ka na ba talaga?" My mom asked me.
Naka-ilan beses na siyang tanong, ayaw ata ako pauwiin. "Mom, i need to go back to Manila. Ang dami kong na missed na training, mom."
She hugged me. "Hay na ko, hindi ka na nga baby. May sarili ka ng priority."
"Mom naman." I pouted. "Kayo pa rin ang priority ko pero may mga naiwan din kasi ako sa manila."
"Yeah, i know." She pinched my cheeks. "Let's go baka maiwan ka pa ng airplane."
Hinatid nila ako ni Ditchie sa airport. Yay! I'm very excited.
^ Fast Forward ^
"WELCOME BACK DEANNA!!!"
Isang tarpaulin ang hawak nila Ponggay at ate Bea habang si ate Jho ay may hawak na cake.
"Wow! Sino may birthday?"
Napangisi naman si ate Bea. "Mahal na mahal ka ni Jho, sa sobrang pagmamahal niya sayo gusto ka i-surprise kaya ganito."
"SANA OL!" All my teammates said.
"Wah! Labyu, te Jho." I hugged her.
Syempre hinug ko rin yung ibang teammates ko.
I missed them so much.
Umakyat muna ako para makapagbihis at maayos ang aking gamit. "Deans?"
"Yes, ate Mads?"
"How are you?"
"I'm fine. You? You look so great." I said.
"I mean kumusta kayo?" Natameme ako sa tanong nito. "Don't tell me wala na kayong communication?"
I nodded. "Yeah, wala na kaming communication, ate Mads. Mag-one month na ata."
"Why? Akala ko naman . ."
"Hindi ko rin alam, ate. Bigla nalang siya hindi nagparamdam." I said in a sad voice.
"Aw . . Kawawa naman ang bebe." She hugged me. "Okay lang 'yan. Malay mo next time na pagkikita niyo, ang tagal mo kasi nawala."
Ako at si Jema ay nagkaron ng something habang nandun ako sa cebu at habang siya'y narito sa manila.
Hindi ko alam pero isang araw hindi nalang siya nag-reply sa mga chat or text ko.
Na-ghost ako.
Jema Point of View
Narito ako sa isang restaurant malapit sa Katips, kasama ang kapatid and friends ko.
"Hoy Jem, bat nakatunganga ka diyan?"
"Ate Jia naman . ."
"Jusko, Jema. Hanggang ngayon iniisip mo pa rin 'yun?" She asked.
"Oo ate, alam mo halos isang buwan na nung huli ko siyang makausap, miss na miss ko na siya." Sabi ko at nag-pout.
"Yuck! Kadiri ka, ate." Mafe said kaya sinamaan ko ito ng tingin.
"Bakit kasi hindi mo i-text o i-chat?"
"Nahihiya nga kasi ako. Parang ang kapal naman ng mukha ko 'nun, magcha-chat ako bigla sa kanya na parang walang nangyari."
"Oo kaysa naman nagmumukmok ka diyan. Pero teka nga kasi, bakit ba iniwasan mo nalang siya bigla?"
"Basta kasi ate Jia."
"Hay na ko! Bahala ka kapag hindi mo nasabi, hindi kita matutulungan. Ikaw din, mabilis pa naman makahanap ng iba 'yun."
"Oo nga, ate. Nali-link pa naman siya kay fafa Ricci."
I looked at Mafe. "Sino nali-link kay Ricci?"
"Maygod, Jema! Hindi mo alam?" Kay ate Jia naman ako napatingin, tiningnan ko siya na parang naguguluhan. "Look." May pinakita ito sa'kin sa twitter. "Spotted silang dalawa sa cebu, Jema."
Silang dalawa?
Bakit sila magkasama?
"Uy ate Jia, baka umiyak si ate." Asar ni Mafe.
Hindi ko siya pinansin at chineck ang twitter ko. Oo nga, maraming issue na sa kanila.
Hindi ko 'man lang namalayan kakaisip sa kanya.
Tang*na! Paano na?
'Yun na agad 'yun? Tapos na? Ending na?
^ Fast Forward ^
Napagalaman kong nakabalik na ng manila si Deanna kaya naman agad ako tumungo rito sa ateneo.
Inaabangan ko siya lumabas ng dorm nila, i need to talk to her. It's almost 6 hours na akong nakaparada rito, hindi pa rin siya lumalabas.
Chat ko kaya?
May humintong kotse sa harap ko at binaba nito ang bintana kaya nakita ko kung sino ang sakay.
It's Deanna wong with Ricci.
Kaya pala . . So sila na ba?
Nakita ko kung paano mag-paalam rito si Deanna. Hinintay ko ang kotse na makaalis sa harap ko bago ako umalis.
Siguro next time nalang.
Hindi ata ito 'yung time para maka-usap ko siya.
Deanna Point of View
Kaninang tanghali ay tumawag sa'kin si ate Vania, ngayon pala yung shoot namin ni Ricci.
Isa rin dahilan yun kaya ako umuwi ng Manila dahil 'don sa shoot with Ricci. Spotted kasi kaming dalawa sa cebu kaya 'yun shiniship kami at ni-request na mag-guest sa upfront.
"Kumusta, Deans? Okay ba performance ni Rivero?"
"G*go! Bastos ka talaga, Pongs."
Tawang-tawa naman ito. "HAHAHA! Palyado ata si Rivero ah."
"Naku hindi palyado si Rivero, gusto lang talaga ni Deanna si Jema ang makita." Asar ni Dani.
Alam kasi ng teammates ko ang tungkol sa'min ni Jema.
"Akyat lang ako mga ate."
Naupo ako sa kama pagka-pasok ko agad sa kwarto.
Bakit nasa labas siya?
Tama, kakausapin ko siya.
"Deanna, saan ka pupunta?" Ate Mads asked.
"Diyan lang po sa labas."
Pagkalabas ko ng dorm ay wala na ang kotse niya. I'm sure hindi pa siya nakalalayo.
I dialed her number. "Hey, can you comeback? I saw you." Hindi ko na siya hinayaan pa magsalita baka tumanggi eh.
Maya't-maya ay nakita ko na ang kotse niya mula sa malayo, palapit na ito. Hindi ko makita ang face niya dahil tinted itong car niya.
"What?"
"Tama nga ako, ikaw 'yung nakita ko."
"Bakit pinabalik mo pa ko? Malapit na sana ako sa apartment."
Imbes na sagutin ko siya ay niyakap ko na lamang siya. God! Na-miss ko siya, two months ko rin hindi nakita ang mukha niya.
"I missed you."
- Writer
