Hope POV
Tahimik ang hallway.
Malamlam ang ilaw. Malamig ang hangin.
At ako,
Nakatayo lang.
Tuliro.
Hanggang sa may narinig ako.
“Don’t move.”
Napasinghap ako.
Boses niya.
Sa earpiece.
“H-Honey…?” mahina kong tawag.
“I told you to stay outside,” malamig pero kontrolado ang boses niya. “I’m watching.”
Napalingon ako sa paligid.
“Nasaan ka?” tanong ko.
“Malapit,” sagot niya. “Don’t look for me.”
Napakagat-labi ako.
Hindi ko alam kung bakit,
Pero bigla akong nakaramdam ng konting kapanatagan.
“Okay na ba siya?” tanong ko, tumutukoy kay Mr. Cheng.
“Almost,” sagot niya. “Stay there. May lalabas diyan.”
Napahigpit ang hawak ko sa sarili ko.
Biglang bumilis ang t***k ng puso ko.
At tama siya,
Bumukas ang pinto.
Lumabas si Mr. Cheng.
Medyo hilo. Medyo iba ang tingin.
