YAZAR...
Güneş henüz tepeye yeni ulaşıyordu. Kopuz Konağı’nın avlusu alışıldık sabah sessizliğinden uzaktı bu kez. Evin erkekleri toplantı salonuna çağrılmıştı. Antep'in önde gelen aşiret ağaları yavaş yavaş konağın taş merdivenlerine doğru ağır adımlarla ilerlemeye başlamıştı. Her biri sert bakışlarını yere değdirmeden taşıyor, bastıkları her adımla sanki toprağa hükmediyordu. Yüzlerinde ciddiyet, dudaklarındaysa suskunluk vardı. Ama bu sabah asıl fırtına içeride değil, avluda kopacaktı.
Tam da ağalardan bir kısmı konağın taşlığında toplanmaya başlamışken, iç avlunun büyük kapısı gıcırdayarak açıldı. Nare Hanım, yanında iki konak hizmetlisiyle birlikte yürüyordu. Arkalarında ise kollarından tutulmuş zavallı Nilüfer vardı. Teni solgun, gözleri dolu doluydu. Ama o gözlerdeki doluluk, zayı
