ASLAN' dan
Çiğdem'le konuşmak için odasına gittim. Aklıma gelen fikri önce onunla paylaşsam iyi olacak. Bu işi doğrudan Nilüfer’le konuşmak istemedim. Direneceğini biliyordum. O kızın içinde inat vardı. Ama Çiğdem… onun yumuşak karnıydı. Güvendiği tek liman. Eğer ikna edilecekse, Çiğdem’le olurdu. Benim ağzımdan çıkacak tek bir yanlış kelime, her şeyi yakabilirdi.
Kapının önüne geldiğimde telefonla konuşuyordu, Nilüfer'le. Sanırım ellerinden kaçmış. Bu iyiydi. Nasıl konuşacağım derdim bitmişti bile.
Çiğdem beni fark ettiğinde sessizce "Bekar evi." dedim.
Nilüfer'e konumunu attı. Arabaya bindiğimde yanımda bitti hemen. Neymiş efendim, vedalaşacakmış. Vedalaşmaya gerek kalmayacaktı da... neyse gelsin bakalım. Yol akıp giderken... benimde aklım 2 yıl öncesine gitti.
Zaman bazı anlarda
