Kenji's Forbidden Obsession

CHAPTER 5 (HAPLOS)

CHAPTER 5 (HAPLOS)

“Kenji! Tama na nga!” malakas kong sigaw habang muli niya akong winisikan ng tubig. Napapikit ako at mabilis na tumalikod, pilit iniiwas ang aking mukha para hindi matamaan ang aking mga mata. Narinig ko ang mahina niyang tawa, iyong tipong alam mong mang-aasar lang.

Hindi ako nagpatalo. Lumangoy ako palayo sa kanya, hinahabol ang kaonting distansya na para bang iyon ang magliligtas sa akin sa kalokohan niya. Ngunit bago pa man ako tuluyang makalayo, naramdaman ko ang kanyang mga kamay na biglang pumalibot sa aking bewang. Napasinghap ako sa gulat.

“Bitawan mo ako!” sabi ko, may halong tawa ang boses habang pilit na kumakawala. Ngunit sa totoo lang, hindi ko rin maitatangging may kakaibang saya sa pakiramdam, lalo na at nakayakap siya sa akin nang ganoon kalapit. Kilig na kilig na ako rito!

Unti-unting humina ang akign pagpupumilit nang maramdaman ko ang paglapit ng kanyang mukha sa aking tainga. “You look very hot,” mahina niyang bulong.

Parang biglang tumigil ang oras. Napatigil ako, hindi na gumagalaw, tila nakalimutan kung paano huminga nang maayos. Ramdam ko ang init na unti-unting umaakyat sa aking pisngi, hindi ko alam kung dahil ba iyon sa sikat ng araw o dahil sa kanya.

I turned my head slightly and smiled. Pilit tinatakpan ang kaba sa aking dibdib.

“Am I hottet than the sun?” biro ko, ngunit may halong pag-aasam sa aking tanong.

At sa sandaling iyon, parang hindi na mahalaga kung ano ang isasagot niya, dahil sapat na ang paraan ng paghawak niya sa akin para malaman ko.

“Yes, you are hotter than the sun,” marahan niyang sagot, at tila mas naging mabigat ang bawat salitang binitawan niya.

Kasabay noon, naramdaman ko ang dahan-dahan niyang pagdulas ng kanyang kamay sa aking bewang, hindi marahas, kundi banayad, ngunit sapat upang magdulot ng kakaibang sensasyon sa aking buong katawan. Para bang sa simpleng haplos na iyon, may apoy na unti-unting nag-aalab sa aking balat, gumagapang pataas, at nagpapabilis ng t***k ng aking puso.

I closed my eyes for a moment, trying to steady my breathing. Hindi ko maipaliwanag kung bakit ganoon ang epekto niya sa akin, kung bakit sa bawat galaw niya, tila nawawala ang lahat ng ingay sa paligid. Leaving only him in my thoughts.

I did not respond right away. Sa halip, hinayaan ko na lamang ang sandaling iyon na magtagal, habang ang init na nararamdaman ko ay hindi na lamang mula sa araw… kung hindi mula na sa kanya.

Nang humarap ako sa kanya, tila sabay na nagliyab ang aming mga titig, parehong matindi, parehong puno ng kung anong hindi na kailangang sabihin. Napansin ko ang pag-igting ng kanyang panga, parang may pinipigilang damdamin na pilit niyang kinokontrol.

Before I could say anything, he pulled me closer. Napasinghap ako nang maramdaman ko ang pagbangga ng aking dibdib sa kanyang dibdib, isang iglap na tila nagpatigil sa lahat. Wala na akong marinig kundi ang mabilis naming paghinga at ang pintig ng aking puso na parang gustong kumawala sa aking dibdib.

“I didn’t know that you would grow up like this… you are very beautiful, Saskia,” paos niyang wika, halos pabulong ngunit sapat para maramdaman ko ang bigat ng bawat salita niya.

I couldn’t respond right away. I was caught off guard by the way he looked at me. Parang ngayon niya lang ako tunay na nakita. At sa sandaling iyon, hindi ko na alam kung saan ako dapat tumingin... dahil sa bawat segundo, lalo akong nahuhulog sa ilalim ng kanyang mga mata. Sa ilalim ng tubig, naramdaman ko ang kanyang kamay, unti-unti ng pumapasok sa loob ng aking suot na panty. Tila nag-aalangan pa ito ngunit may kasamang pananabik. Para bang sinusubukan niya ang aking mga hangganan, dahan-dahang lumalapit sa mas maselang bahagi ko. Napasinghap na ako, hindi ko aam kung dahil ba sa gulat o sa init na biglang dumating sa aking katawan. Nilakihan ko ang pagkakabukas ng aking mga hita upang malaya niyang magawa kung ano ang gusto niyang gawin sa akin sa mga oras na ito. He never took his eyes off me. His gaze remained fixed, as if reading every reaction I had. I felt like I might faint from the intensity of his touch.

Para bang bawat galaw niya ay may sariling apoy na unti-unting sumusunog sa aking katinuan. At nang matagpuan at matamaan ng kamay niya ang aking kahinaan, hindi ko mapigilang mapapikit, kinagat ang aking labi upang pigilan ang anumang tunog na gustong kumawala.

Kapag kami naabutan ni Nanay Dishang sa ganitong pwesto, ewan ko na lang kung hindi ako hilahin ni Nanay. Ngunit ang takot na iyon ay nagbigay ng excitement sa akin. Nasa open area kami, posibleng anumang oras may makakakita sa aming dalawa.

“Do you want us to go upstairs and continue this?” tanong niya sa mababa at nakakaakit na boses. Isang paanyaya na hindi lamang simpleng tanong, kung hindi isang tukso na mahirap tanggihan.

Papayag ba ako?