CHAPTER 35
EUFI
Sobrang bilis talaga ng mga araw. Now, I have to go back. Linggo ngayon at nasa daan na kami pabalik ng metro. Tahimik na nagdadrive si Devereaux. Actually, he's been quiet for days. Tapos biglang na lang ngumingiti kapag napapatingin sa akin. Nagkakapagtaka nga and he's creeping me out. Ayoko naman magtanong kung anong inaarte niya baka ano pa ang isipin niya. Siguro nasisiraan na siya ng bait.
An hour later tanaw ko na ang mga nagtatayugang gusali.
"Saan mo gusting maglunch?" Baling niya sa akin habang hinihintay umusad ang traffic. Oo nga pala, tanghali na. Medyo nakakaramdam na ako ng gutom.
"Jollibee." Sagot ko. Tumango naman siya. He started driving again nang umusad na ang mga sasakyan.
His phone ringed. Sinagot niya naman ito at nak
