CHAPTER 37 EUFI Nakatayo ako sa may gate at nakaharap sa akin si Lindon. Hinatid niya ako after our dinner. Nagkatitigan kami. The awkward silence between us makes me uneasy, na siyang ipinagtataka. I sighed. "Wan an." Sa wakas ay usal niya. (Good night) "Good night Lindon." Sagot ko. I don't really know how to end this. I mean, how do we part. Parehas kaming nagpapakiramdaman. Maybe we are awkward since it's been almost a year since we've seen each other, I guess? "Duibuqi, wo rang ni jiu dengle." (I'm sorry I made you wait) I see the hint of sadness in his eyes ramdam ko naman ang paninikip ng dibdib ko. "There's no need to apologize Lindon. Ako ang umalis, remember?" Malungkot akong ngumiti. Muling namayani ang katahimikan sa pagitan namin. "Kailangan mo ng

