CHAPTER 23
EUFI
Hindi ako dinalaw ng antok kahit komportable naman ang hinihigaan ko. Pabiling biling ako, humahanap ng magandang pwesto.
"Ugh!" Umupo na lang ako.
Ang totoo ay iniisip ko kung ano ng nangyari sa tarantado, kung buhay pa ba ito at humihinga. "Shut it! Lagnat lang ‘yon. Wag OA." Kausap ko sa sarili ko. Nangalumbaba ako.
"Should I check him?" Umiling din ako sa sariling sinabi. "Uminom naman na siya ng gamut." Muli akong nahiga at ipinikit ang mga mata ko. Nagbilang ako sa isip ko pero hindi pa umaabot ng sampo ay napadilat na ako at muling umupo.
"Bwesit naman oh!" Tiningnan ko kung anong oras na. Ala una na. Ilang gabi pa ba akong mapupuyat ni ang tarantado ang dahilan? This is frustrating.
Thirty minutes later gising parin ang diwa ko.
"f**k
