Aradan birkaç gün geçmişti. Ahsen’in bedenindeki ağrılar hafiflemiş, yürürken ya da nefes alırken hissettiği keskin sızı yavaş yavaş silinmişti. Artık eskisi gibi hareket edebiliyordu. Fakat bu yeni hayatın tuhaf sessizliği içinde bir şey eksikti:
Demir.
Kocası eve pek uğramıyordu. Sabahları erkenden çıkıyor, akşam olduğunda da nadiren görünüyor, çoğu zaman gece yarılarında ya da sabaha karşı dönüyordu. Hizmetçiler saygıyla eğilip Ahsen’in gözlerinin içine bakmaktan bile çekinirken, evin gerçek sahibi sanki bir gölge gibi yaşıyordu.
Ahsen’in bildiği tek şey, Demir’in Karasoylu Holding’in CEO’su olduğuydu. Gazetelerde ve haberlerde hakkında sık sık çıkan manşetlerde onu görmüştü; güçlü, disiplinli, soğukkanlı bir iş adamı olarak anılıyordu. Fakat malikane duvarlarının ardında yaşananlar
