CHAPTER 30
KINABUKASAN
Halos hindi ako nakatulog nang maayos dahil na rin sa kakaiyak ko. Kaya pagka gising ko ay hindi na ko nag tataka kung bakit mugto ang mata ko.
Pagkalabas ko ng kwarto ko ay napansin kong nawawala ang barkada kaya hinanap ko naman sila.
Nang makita ko sila ay parang may pinag uusapan silang masinsinan pero nang makita nilang papalapit na ko ay bigla na lang silang nag tawanan na parang hindi sila nag uusap-usap nang seryoso kanina.
WEIRD!
At nang tuluyan na nga akong makalapit sa kanila ay agad naman nila akong inakit na kumain. Sumunod na lang ako sa kanila dahil gusto ko na ring kumain.
"Kain ka na."Parang bumalik ako sa pag iisip ng biglang magsalita si Lyndon, nandito lang kami sa mahabang mesa at kumakain ng almusal.
"Ohh bakit wala yung Yvonne mo...
