Öfkeliydim hastaneden çıkar çıkmaz biraz sakinledikten sonra eve öyle geçtim… Her şey üst üste geliyordu. Lanet olası Serdar’ın derdi neydi? Ne demeye bok gibi bu düşünceleri hala aklına sokuyordu. Biz o gün yaşanmaması gereken bir şeyi yaşadık. Odamdaydım kafamı yastığa koymuş öyle yatıyordum odanın kapısı tıklandı.
“Azra…”
Yiğit gelmiş. Saat kaç oldu? Ne kadar böylece durdum. Kafamı kaldırdım oturur pozisyona geçtim yanıma geldi.
“İyi misin sen?”
“Evet…”
Yüzüme dokundu sevdi saçlarımı geriye attı.
“Hasta mısın? Geldiğinden beri odadaymışsın? Bir şey mi oldu birisi canını mı sıktı.”
“Hayır. Yoruldum hocam yordu beni makale biraz yorucu çalışmalara yoğunluk vermem gerekiyor ama…”
“Ama senin vaktin yok. Zeynep ve biz yeterince yoruyoruz.”
Gülümsedim.
“Eee işim bu Yiğit Bey… Kendim
