Sabah kadar neredeyse uyumadım kendime kızdım. Çok kızdım. Ben zayıf olamazdım. Güçsüzleşemezdim. Buradan gitmek istiyorum sıfırdan yeni bir güne uyanmayı yeni bir görevde olmayı. Gerekirse Irak’ta Suriye’de bir görevde olayım ama bu lanet boğucu evde olmayayım. Sabah aydınlanınca duşa girip çıktım aynada kendime baktım ben güçlüydüm ve asla duygularıma yenilmeyecektim. Hiçbirine duygusal davranmayacaktım. Odadan çıktığımda kapım açılır açılmaz Yiğit’in odasının kapısı açıldı. Hala üzerinde dünkü kıyafetler.
“Azra… Canım.”
“Günaydın.” Dedim
Yanıma geldi yüzüme dokundu.
“İyi misin?”
Kafa salladım
“Neyin var bana söyle?”
“Bir şey yok Yiğit uzatma lütfen. Zeynep’e bakmam gerek.”
Elimi tuttu.
“Solgunsun. Gözlerin şiş. Seni ne üzdü?”
“Bir şey üzmedi Yiğit. Lütfen gelme üzerime.”
Onu
