Vira's POV
Parang kailan lang simula ng mawala ka. Hindi ko nga inaasahan na ganito pala ang mangyari sa ating dalawa.
Sana mapatawad mo ako sa mga nagawa ko sa iyo noon.
Naging masama ako at pinagsamantalahan ko ang iyong kabutihan. Binaliwala ko ang lahat na ginawa mo para sa akin.
Palagi mo kaming gabayan hah.... Lalong lalo na ang iyong mga magulang.
Kung nasaan ka man ngayon sana payapa at tahimik na ang iyong kaluluwa.
Siguro kung tanungin ako kung pinagsisishan ko ang nangyari.
Sasagutin ko talagang oo noon pero ngayon hindi na dahil napagtanto ko na may dahilan pala ang lahat kung bakit ito nangyari sa ating dalawa.
"Kanina ka pa nandito, love. Hindi ka pa ba tapos?"
Napangiti ako ng maramdaman ko ang yakap niya sa aking likuran.
"Nagseselos ka na naman..." Natatawa kong
