Crush ko noon, Asawa ko ngayon

📜 PROLOGUE Sinasabi ng marami na ang pag-ibig ay hindi laging nagsisimula sa malalakas na sigaw, madamdaming tula o mararangyang regalo. Minsan, ito ay nagsisimula sa isang simpleng sandali na tila walang halong ibang intensyon — isang tingin na hindi sinasadya, isang pagdaan na tila inayos na ng tadhana bago pa man ang dalawang puso ay mabuo sa mundong ito. Para kay Yanny Ang, ang kanyang buong kwento ay nagsimula sa loob ng silid-aralan na may numerong 103. Iyon ang unang araw ng kanyang First Year High School. Bagama’t sanay na siyang lumipat ng tirahan at paaralan dahil sa negosyo at paglalakbay ng kanyang mga magulang, sa araw na iyon ay may kakaibang pakiramdam na pumasok sa kanyang dibdib — halo ng kaba, takot sa hindi pamilyar, at isang mahinang kuryosidad na hindi niya maipaliwanag. Sa kabilang banda, naroon si Xin Florente. Ang lalaking pumasok sa klase na tila ba hindi kailanman nangangailangan ng atensyon ng sinuman. Kahit simple lang ang kanyang suot na uniporme, mahaba nang kaunti ang buhok na hindi masyadong inaayos, at may aura ng katahimikan na bumabalot sa kanyang buong pagkatao — hindi maiwasan ng sinumang makakakita sa kanya na mapatigil sandali. Mataas ang tangkad, may malalim na mga mata na tila nagtatago ng libo-libong pangarap, at may ganda ng pagkatao na hindi nabibili ng anumang yaman. Sa unang pagkakasalubong nila sa loob ng Room 103, nagtagpo ang kanilang mga paningin sa loob lamang ng ilang sagot. Ngunit para sa dalawang iyon, tila tumigil ang oras. Hindi nila alam noon na ang simpleng sandaling iyon ang magiging pundasyon ng buong buhay nila — na ang pag-ibig na magsisimula sa pagtingin ay lalago sa loob ng apat na mahabang taon ng pag-aaral, tatawid sa malalayong distansya ng Cebu at Maynila, susubok sa panahon at pagkakalayo, at sa huli ay magtatapos sa walang hanggang pagsasama bilang mag-asawa. Sa loob ng apat na taon, pareho silang nagtago ng damdamin. Si Yanny, sa likod ng kanyang katahimikan at takot na baka hindi siya tanggap, baka isa lang siyang simpleng kaklase na hindi mapapansin. Si Xin, sa likod ng kanyang pagiging malayo at pag-iingat — natatakot na baka masira niya ang anumang posibleng samahan, o baka hindi niya makuha ang tiwala ng taong na unti-unti nang kumukuha ng espasyo sa puso niya. Ngunit sa likod ng bawat pag-iwas at pagiging tahimik, may pusong naghihintay at umaasa. Ang kwentong ito ay hindi lamang tungkol sa dalawang taong nagkagusto sa isa’t isa. Ito ay kwento ng pagtitiis, paghihintay, pagtitiwala, at matibay na patunay na ang tunay na pag-ibig ay hindi kailanman nauubos kahit gaano pa katagal ang lumipas. Ito ay kwento ng tadhana na naghanda ng tamang tao sa tamang oras, kahit na matagal bago magtagpo ang dalawang landas. Ito ang kwento ng Crush Ko Noon, Asawa Ko Ngayon.