Titreyen ellerimle açtım kapıyı. Bu eve ilk gelişim değildi. Daha önce, Mehmet amca ve Cemile teyze varken bir iki kere gelmiştim. Ama şimdi onlar yoktu ve ben artık bu evde yaşayacaktım. İçeri girerken yüzüme çarpan havasızlık, yüzümü buruşturmama neden oldu. Hızla kapıyı kapatıp çantayı, ayakkabılığın üzerine bıraktım. Aynı hızla salona giderek, pencereleri sonuna kadar açtım. Gözlerim etrafta dolandı. Bej rengindeki duvarlar, üzerinde rengarenk tablolarla süslenmişti. Siyah ve kırmızının ağırlık olduğu koltuk takımı, bir kez daha siyah ve kırmızının ne kadar uyumlu olduğunu yansıtıyordu bana. TV ünitesinin üzerindeki tozlar, merhaba derken bana yüzümü buruşturdum. Güzel bir temizlik yapmam gerekiyordu. Ama bunun için ilk önce üzerimi değiştirmem gerekiyordu. Başka bir kıyafetim yoktu ve
