"Öleceğim sandım yangınım." her defasında dudakları ona başka bir şey yaşatıyormuşum gibi hitabı da değişiyordu.
Ellerini kalçamdan çekip yan tarafa koydu. İçimdeki varlığını çıkarmamıştı.
Altta ben olmama rağmen o hiç zorlanmadan vücudumu kaldırıyor ve indiriyordu." Minel. " dedi.
Yavaşça kendini içimden çıkardığında onunla birlikte bacaklarıma akan bir sıvı hissettim.
"Dinlenmen ve yenisine alışman iki günden uzun sürmesin." bu sefer gün veren oydu. Dişlerini sıktı. "Her gün. Ama her gün bu tadı almam gerekiyor. Dinlenmen kısa sürsün. Her gece tadınla gözlerimi kapamalıyım."
İşte yine yapıyordu. Bu vakte kadar kokumla uykuya dalan adam şimdi uykuları için başka çare bulmuştu. Müpteda diyebilirdim ben ona. Bende her şeyime Müpteda oluyordu. Kendisine bende Müpteda olacak şeyler bulma
