Sınıf Başkanı 2 - (Bitti)

B PLANI

Oyuna devam ettiler.Hepsi çok sevmişti.Sonuç şaşırttı.Kazanan Tuğçe olmuştu.

''Tuğçe önce seçeceğin kişi ardından cezanı söyle...Böyle acun gibi oldum.''dedi Özcan sırıtarak.

''Seçeceğim kişi ....Nur...''dedi Tuğçe

Nur sırıttı.Şaşırdık mı yok...Cezayı duyduğundan beri gözleri parlıyordu zaten.Bakalım ne yaptıracak.

''Bekliyorum.''dedi Nur.

''Cezan... ''dedi Tuğçe sırıtarak. ''Telefonunu uzat ..''dedi.

''Telefonumu ne yapacaksın?''dedi Nur ve masadaki telefonu uzattı.

''Görürsün ...''dedi Tuğçe ve Nur'un telefonu alıp rehbere girdi. ''Cezan benim seçtiğim kişiye seni seviyorum diyeceksin sadece.Ha bu arada hoparlörde olacak.Karşı tarafın ne diyeceğini biz duyacağız.''dedi.

''Abla çocuk musun ya?''dedi Kartal.

''Tuğçe saçmalama ..''dedi Kaan.

''Olmaz kabul etmiyorum...''Dedi Karan.

Özcan, Nur'un tedirgin olduğunu görünce. ''Evet başka ceza ver.''dedi Özcan.

''Cezayı alacak kişi hariç herkes konuşuyor.Nur 'a soralım? Kabul ediyor musun cezayı?''dedi Tuğçe.

''Arkadaşlarımı kandırmak istemiyorum.Başka ..başka bir ceza ver.''dedi Nur.

Tuğçe sırıtıp ''Korkuyor olmayasın...Belki rehber eski sevigilerinle doludur.''dedi ve Karan'a baktı. ''Yeni sevgilini kaybetmek istemiyorsun?Ooo çok erkek ismi var rehberde.''dedi.

''Saç-saçmala..hepsi arkadaşım..''dedi Nur.

''Belki onlar seni arkadaş olarak görmüyor.Nedersin?Deneyelim mi?''dedi Tuğçe.

Kaan daha fazla dayanamayıp Tuğçe'nin elinden telefonu alıp ''Yeter bu kadar.Nur al telefonu.''dedi.

''Sen karışma Aşkım.''dedi Tuğçe ve telefonu geri aldı. ''Saklayacak bir şeyi yoksa cezayı yapar.''dedi.

''Ben ,Nur yerine cezayı kabul ediyorum. Bana ver cezayı...''dedi Karan.

''Uhhuu acımazsız prens sevgilisi için cezaya katlanıyor.Çok duygulandım.''dedi Kartal.

''Ulan Özcan yine Başkan'ın başını belaya soktun..''dedi Özcan ve Nur'a bakıp dudakları ile ''Özür dilerim...''dedi.

Nur başını sallayıp önemli değil dedi..

''Tamam kabul..Seç rehberden birini..Söyleyeceğim.''dedi Nur.

''Nur yapmak zorunda değilsin.''dedi Karan.

Nur, sırıtan Tuğçe'ye baktı. ''Benim saklayacağım bir şey yok.''dedi.

''İyi..''dedi Tuğçe rehberi gezdi.. ''Hımm kimi arayalım Ateş... Batuhan...Can...Destan...Emre..Kerem....Mert...Mete...Pars...Yağız Yıldırım...''diye saydı.

''Kıza bak ya.Hürmüz sporu eliyle koymuş gibi buldu ya..''dedi Özcan sessizce.

''Seçtiğim kişi...''dedi Tuğçe ve telefonu Nur'a uzattı. ''Bu...''dedi.

Nur, telefondaki isme bakınca yutkundu.Hass*ktir..

Özcan telefona bakıp ulan şansa bak...

''Ne oldu?Sustun..''dedi Tuğçe.

''Yoo..''dedi Nur ve telefonu eline aldı.

''Sadece seni seviyorum diyorsun.Başka bir şey söylemek yok.''dedi Tuğçe.

''Tamam....''dedi Nur ve Özcan'a baktığında gözlerini kırpıştıryordu. Ne yapıyor bu?

''Hopörlöre al.Hepimiz duyalım..''dedi Tuğçe.

Bakışlarını Özcandan çekip ''Onada tamam.''dedi Nur ve numarayı arayıp hopörlöre aldı.Ardında telefonu masaya bıraktı.Çalıyordu.Meraklı bekleyiş başladı.Çaldı Çaldı ama açan olmadı.

''Kapandı..''dedi Nur .

''Tamam aradı açmadı.Bitti ceza.''dedi Özcan.

''Arayana kadar açacak..O kelimeyi söylemeden ceza bitmeyecek.''dedi Tuğçe

''Meşguldür ..Bırak aramayın..''dedi Kartal.

''İyi bee...Zaten sıkmıştı bu ceza muhabbeti..''dedi Tuğçe ve ayağa kalktı. ''Aşkım gidelim..Ortam çok baydı.''dedi ve çantasını alıp salına salına kapıya gitti.

Kaan da ceketini giyip onun peşinden gitti.

''Kardeşim akşama kutlamaya devam ediyoruz...Mümkünse biz bize olalım.''dedi Tuğçe ve evden çıktı.Peşinden Kaan çıktı.

''Şuna bak..Resmen bize gelmeyin dedi.Karan ben bu kızı yolarım bak.''dedi Nur.

Karan öksürüp bakışları ile Kartal 'ı gösterdi.

Nur ,Kartal 'ı tamamen unutmuştu. ''Şey üzgünüm ablan ama..biraz gıcık..''dedi.

Kartal sırıtıp ''Biraz mı?''dedi.

''Yani Birazdan fazla...Hatta çok gıçık..''dedi Nur.

''Benide çileden çok çıkarır.O yüzden ayrı yaşıyorum ya.Allah Kaan'a sabır versin.Bir ömür boyu çekilmez.''dedi Kartal sırıtarak.

Bir ömür boyu beraber olacaklar.Nur'un yüzü düşmüştü.Unuttum diyordu ama içinde ufacıkda olsa bir sevgi kırıntı kalmıştı.Ama yakında o da bitecek.İntikamı alacağım.Bitireceğim o aileyi..Kartal kusura bakma sende nasibini alacaksın.

''Başkan bizde kalkalım.Babam beni çağırıyor.Tezgaha bakacağım.''dedi Özcan.

''Olur..Karan seni bırakır..Değil mi?''dedi Nur.

''Senin ve arkadaşlarının özel şöförlüğü benim için bir zevk...''dedi Karan ama gözleri ateş püskürüyordu.

''Sağol tatlım...Sen Özcan'ı götür.Bende ortalığı toplamak için Kartal'a yardım edeyim.''dedi Nur.

''Gerek yok ben hallederim.''dedi Kartal.

''Olur mu öyle şey .Yedi kaçtı gibi.Ayıp olur.''dedi Nur.

''Peki sen bilirsin.''dedi Kartal.

Kartal sofrayı toplamaya başlarken Nur,Özcan ve Karan'ı yolcu ediyordu.

''Başkan planı yeniden geçirip gelebilir.Birincide yakladık ama ikinci kez deneyebiliriz.''dedi Özcan .

''Hadi Özcan hadi..Baban bekler...''dedi Nur gülerek.

Karan,Nur'un kolundan tutup kendine çekti. ''Ne yaptığını sanıyorsun?O küçük aklında ne tilkiler dönüyor.''dedi.

''Saçmalama alt tarafı sofrayı toplayıp çıkacağım.Beş dk sonra ararım evden çıktım diye.Tamam mı?''dedi Nur.

''Tamam öyle olsun.''Dedi Karan ve evden çıktı.Nur kapıyı kapatıp derin bir nefes aldı.

''Karan'ı kandırabilirsin ama beni asla..Neden kaldın?''dedi.

Nur arkasına dönüp kapıya yaslandı. ''Zeki biri olduğunu biliyordum.''dedi gülerek.

Kartal, Nur'a yaklaştı. ''Ne istiyorsun?''dedi.

Nur saçlarıyla oynayıp ''Belli değil mi?''dedi.

Kartal , Nur'un saçlarıyla oynayıp ''Sevgilin olduğu halde bana asılıyorsun.Doğru mu anladım.''dedi.

''Hı hı..''dedi Nur başını sallayarak. ''Yoksa kötü bir şey mi?''dedi Nur dudaklarını büzerek.

''Kötü ama Karan'ı aldatman hoşuma gidiyor.Hemde benimle..''dedi Kartal ve Nur'un dudaklarına yaklaştı. ''Zaten Karan gibi moran seni haketmiyor.''dedi.

''Haklsın..Karan bana göre yaşlı kalıyor..Daha gençlerine layıkım...Senin gibi..''dedi Nur sırıtarak.

Kartal sırıtıp ''Karan öğrenince yüzünün halini çekip odama asacağım.''dedi ve kızın dudaklarına milim kala telefonu çaldı.Nur elini Kartal'ın dudağına koyup''Süremiz doldu.''dedi.

Nur telefonu açıp ''Aşkım şimdi çıkıyorum...''dedi Nur ve evden çıktı.

Karan kapıya yaslanıp ''Nur hayatımıza renk katacaksın.Belli oldu.''dedi.

Nur evden uzaklaşırken önünde Karan'ın arabası durdu.

''Atla..''dedi Karan.

''Sen Özcan'ı bırakmadın mı?Arkadaşımı bile emanet edemiyorum sana.''dedi Nur sinirle.

''Hemen sinirlenme..Taksiye bindirdim.Parayıda ben ödedim.Rahat ettin mi?''dedi Karan.

''İyi..''dedi Nur.

''Atla o zaman.''dedi Karan.

Nur arabaya bindi.Karan,Nur'un kızarmış suratına baktı.

''Suratın hali ne?''dedi Karan.

''Beş dk da sofra topladım.Tabi kızardım.''dedi Nur

''Anladım.Yinede dikkat et Kartal'a hovarda bir çocuktur.Kendini onun kollarında bulma sonra.''dedi Karan.

''Sevgilini korurmuşda..''dedi Nur alayla.

''Öyle bir şey olursa ikinizide elimden kimse alamaz.''dedi Karan.

''Saçmala istersen sahte sevgiliyiz...''dedi Nur.

Karan,arabayı ani frenle durdu.

''Ne yapıyorsun bee?''dedi Nur.

Karan,Nur'a dönüp cenesini sıktı. ''Bak bana kızım.Oyun moyun ayağına bana boynuzu takarsan.Seni bitiririm anladın mı?''dedi.

Nur ,Karan'ın elini itip ''Sende beni hafife alma.Ayrıca bir daha bana bu şekilde dokuma..Yoksa iş falan umrumda değil bırakırım.''dedi.

''Bok bırakırsın...Önce senin için döktüğüm paraları öde.''dedi Karan .

''Hah sonunda belli ettin gerçek kişiliğini.Nerede kaldı diyordu.Büyük patron.''dedi Nur ve arabadan indi.

''Nur arabaya bin.''dedi Karan.

''Binmeyeceğim..''dedi Nur.

''Ne halin varsa gör?''dedi Karan ve gaza basıp gitti.

Nur sahile gidip banka oturdu..Çenesini ovuşturdu. ''Hayvan herif.Göstereceğim ben ona..''dedi.

Kartal kusurama bakma seni de kullanmak zorundayım.Karan'ın ipiyle kuyuya inemem.İkinci bir plan yaptım.O üç erkeği birbirine düşüreceğim.Karan ,Kaan ve Kartal.Benim için kavga etmeye hazır olun.Benimle bir oyuncak gibi oynayan Kahraman bey.Şimdi ben senin çocuklarınla oynayacağım.Kardeşi kardeşe düşüreceğim.Yaptığım tüm planları ayaklarına dolayacağım..Oyun daha yeni başlıyor.

Nur derin bir nefes alıp başını geriye yasladı.Gökyüzüne bakıp ''Her şey çok güzel olacak çok.''dedi.

***--***

Zeynep kahvaltı sofrasını hazırlamış Emre'yi bekliyordu.Kapının çalmasıyla ''Sonunda ..''dedi ve ayağa kalktı.Kapıya gidip ''Sen nerede kaldın?''dedi ve açtı.

''Taa tam..''dedi Emre elindeki poşeti gösterip ''Biraz alışveriş yaptım.''dedi.

''Biraz mı?Bi

r aylık alışveriş yapmışsın.''dedi Zeynep ve birkaç poşet aldı.

''Elim boş gelmek istemedim.''dedi Emre .

''Tamam da fazla abartmışsın.''dedi Zeynep ve içeri girdi.

''Olsun yersiniz.''dedi Emre ve peşinden gitti.

Mutfağa giden çift poşetleri bıraktılar.Zeynep ürünleri dolaba yerleştirirken belinde bir el hissetti.

''Emre!''dedi Zeynep.

''Çok özledim..''dedi Emre sıkıca arkadan Zeynep'e sarıldı.Burnunu saçlarına dayadı. ''Kokun beni rahatlatıyor.''dedi.

''Emre ! Lütfen...pişman etme çağırdığıma''dedi Zeynep ve ensesindeki sıcak nefes onu etkiliyordu.Yanlış bir şeyler yapmak istemiyordu.

Emre ,Zeynep'i çevirip yüzüne baktı. ''Hadi ama güzel gözlerinden beni mahrum etme.''dedi ve çenesinde tutup gözlerine baktı.

Emre,Zeynep'in dudaklarına uzanacakken.Zeynep onu itti. ''Hayır dedim.Neyi anlamıyorsun?''dedi.

Emre ellerini kaldırıp ''Üzgünüm engel olamadım.''dedi.

''Bir daha böyle bir şey olursa...''dedi Zeynep.

''Hayır..İznin olmadan sana dokunmayacağım.''dedi Emre.

''İyi..Git masaya otur.Çayı getireceğim.''dedi Zeynep.

''Tamam..''dedi Emre ve içeri gitti.

Emre mutfaktan çıkarken Zeynep sırıtıyordu. ''Demek ki Emre bey otoriteden anlıyor...Artık kozlar bende ...Emre çekeceğin var benden.''dedi. ve çaydanlığı alıp içeri gitti.

***--***

''Yavaş be dört göz...''dedi Demir.

''Pansuman yaptığıma şükret.''dedi Bilgehan ve Demir'in elini sardı.

''Neden söylemediniz adamın Tornavida Yusuf demesine kıl olduğunu.Ah..abi ben çift görüyorum .''dedi Doruk.

''Salak onlar zaten ikiz.Habil ile Kabil ya..''dedi Demir.

''Ha iyi o zaman.''dedi Doruk.

''Söylemeyi unuttuk.''dedi Yonca ve pamuğu Destan'ın kaşına bastırdı.

''Ahh..Acı çekmemiz hoşuna gidiyor.O yüzden olmasın.''dedi Destan.

''Olabilir..''dedi Yonca ve Destan'ın dudağına pansuman yapacakken durdu. Yutkunup ''Şey sen fazla dayak yemedin.Kaçtın galiba..''dedi.

Destan, Yonca 'nın elinden pamuğu alıp dudağına bastırdı. ''Hı hı kaçtım.''dedi alayla.

''Ne kaçması?Beş kişiye daldı Destan..''dedi Demir.

''Hala aklım almıyor.Adamın kızdığını bile bile bu lakap takılır mı? Kör Yusuf de.Korsan Yusuf de.Tornavida ne kardeşim.''dedi Doruk.

''Gözünü bir kavgada tornavida girmiş..O günden sonra adı TornavidaYusuf kalmış.''dedi Bilgehan.

''Adam kızmakta haklı..Acısını deşer gibi Tornavida Yusuf denir mi?''dedi Demir.

''Yeter bu kadar muhabbet.Tahsilatı yaptık mı?Yaptık..Artık işimize dönelim.''dedi Destan ve masaya oturdu.

Gözler Yonca'ya döndü. Ne tepki vereceği merak ediyorlardı.

Yonca ,masaya yaklaşıp üzerindeki dosyaları itti . ''Evet tahsilatı yaptınız..''Dedi ve masaya oturup ''Koltuğa oturmayı hakkettin.''dedi.

''Sağol..''dedi Destan ve Bilgehan'a döndü. ''Sıradaki tahsilat ..''dedi.

''Hemen Destan abi..''dedi Bilgehan ve siyah çantasından bir dosya çıkardı.

''Sıradaki kişi.Karı Necdet.''dedi Bilgehan.

''Karı? ''dedi Demir.

''Yine mi lakap..''dedi Doruk.

''Bilgehan sen buraya bir eczane dolabı yaptır.Bunlar çok dayak yiyeceğe benziyor.''dedi Yonca.

Destan ayağa kalkıp Yonca'nın üzerine doğru eğildi. ''Sende pansuman yaparsın.Çok meraklısın bana yakın olmaya..''dedi ve geri çekildi.

''Hadi ordan .Ben kim sen kim.Hadini bil.Koltuğa oturmana izin verdik diye suyunu çıkarma.''dedi Yonca .

''Buradan öyle gözükmüyor.''dedi Destan.

Yonca oturduğu masadan kalkıp koltuğa geçti. ''Bir dakine sen oturursun.''dedi.

Destan sırıtıp ''Oraya oturmak için bacaklarım fazla kıllı.''dedi ve odadan çıktı.

''Aaah...''dedi ve Yonca masaya vurdu. ''Her seferin beni bozmasından nefret ediyorum.''dedi.

''Abla istersen sıkayım kafasına.''dedi Habil.

''Tahsilatı kim yapacak salak.''dedi Yonca.

''Bacağına sıkalım o zaman.''dedi Kabil.

''Bana sakat adam lazım değil.''dedi Yonca ve Bilgehan'a döndü. ''Araştır şunları.Bir açığı var mı?''dedi.

''Hemen Yonca hanım.''dedi Bilgehan.

***--***

Kumru kafeye girdiğinde etrafa baktı. Buluşacağı kişi elini kaldırdı. Hızla ona doğru gitti.

''Nurçin..''dedi Kumru ve masaya geçti.

''Ne bu acil konu?''dedi Nurçin kahvesini yudumlarken.

''Evin eski sahibi geldi..''Dedi Kumru.

''Hımm demek Nur geldi..Eee ne var bunda?Geri mi alacakmış evi..Hangi parayla.''dedi Nurçin alayla.

''Hayır eşyalarını ve arabayı alacakmış.''dedi Kumru.

''Ne saçmalıyorsun ?Şunu en başından anlat.''dedi Nurçin.

''İcra kapsımında sadece ev varmış.Eşya ve araba hala Nur'a aitmiş.Dün geldi Eşyalarını istedi.Bende kovdum.''dedi Kumru.

''Kahretsin yaa.Bu kız hep mi dört ayak üzerine düşer..Kovduğun iyi olmuş ama mahkeme kararı ile alır eşyaları bir şeyler düşünmeliyim.''dedi Nurçin.

''Bu kızla alıp veremedin ne?''dedi Kumru.

''Sanane..Burnunu bilmediğin konulara sokma zararlı sen çıkarsın.''dedi Nurçin.

''Beni yeterince işe dahil ettin.Bilmek hakkım.''dedi Kumru.

''Sen o evin kağıtdaki sahibisin ,asıl sahibi benim.Dolaylı Seninde sahibinim.Uslu usulu dur.Canımı sıkma.''dedi Nurçin.

''Tapu benim üzerime farkındaysan yasa benden yana.''dedi Kumru.

''Ahh öyle mi canım.Üzgünüm affet beni..Ne diyorsun kızım sen?''dedi Nurçin ve çatalı Kumru'nun eline batırdı.

''Ahh..Elim..''dedi Kumru.

''Yaa..Elin..Bu elin olmazsa okul hayatın biter.Müzik yapamazsın...''Dedi Nurçin.

''Tamam tamam dur..''dedi Kumru.

''Aferim şimdi beni dinle.O evi almak için senete imza atan sendin.Borcu ben ödüyorum.Ödemeyi bıraksam ne olur biliyor musun?''dedi Nurçin.

Kumru eline peçete sarıp ''Ne?''dedi.

'İstanbulun hep pis tefecileri peşine takılacak.O borcu ödeyene kadar sana ne yaparlar bilmem.''dedi Nurçin.

''Ama sen aldın parayı.''dedi Kumru.

''Ama senedi sen imzaladın .''dedi Nurçin.

Kumru sustu..Artık bir şey diyemedi.

''Hah şöyle..git şimdi arkadaşım gelecek.Sonra arayacağım ben seni.''dedi Nurçin.

Kumru sessizce giderken Nurçin garsona seslenip ''Pardon elim kesildi de masayı temizleyebilir misiniz?''dedi.

''Hemen efendim.''dedi Garson.

O sırada Nesli içeri girdi. ''Naber canım.''dedi ve Nurçin'i sarıldı.

''İyi canım sende..''dedi Nurçin.

''İyi de ne oldu..kırmızı bir leke var tabakta...Yoksa sana mı bir şey oldu?''dedi Nesli telaşla.

''Yok canım..meyve suyu döküldü..''dedi Nurçin.

Garson elinde yeni bir örtü ile geldi.Örtüyü serip yeni bir servis açtı.

''Ne içerisin?''dedi Nurçin.

''Kola...'dedi Nesli.

''Bana bir tane daha kahve.''dedi Nurçin.

''Hemen geliyor efendim.''dedi Garson ve gitti.

''Nur ne yapıyor acaba?Yanına gitsek mi?Belki tamirhanededir...Tamirhaneye gidelim mi?''dedi Nesli heycanla.

''Bu heyecan o çocuk için mi?''dedi Nurçin.

''Yok canım..''dedi Nesli .

''Hadi Nesli..Seni tanıyorum...Dökül.''dedi Nurçin.

''Doğrusunu söylemek gerekirse...Evet..Batuhanı görmek istiyorum.O günden beri aklımdan çıkmıyor.''dedi Nesli.

Zaten nerede bir fakir bulup aşık oluyor anlamıyorum.Kız fakir seviyor.İnanamıyorum.Nurçin sırıtıp ''Eğer sen seviyorsan onu sana aşık ederim.''dedi.

''Gerçekten mi?''dedi Nesli.

Saf ya bu kız. ''Gerçekten ...İstiyor musun?''dedi Nurçin.

''Evet evet çok istiyorum.''dedi Nesli.

''İyi o zaman bir şeyler düşüneceğim.''dedi Nurçin.

Nesli ,Nurçin'in elini tuttup ''Sen çok iyi bir arkadaşsın.''dedi.

Nurçin gülümseyip ''Sende...'' çok safsın...Nur ile aranı açmak için Batuhan bir fırsat olabilir.Batuhan'ın Nur'a bakışları arkadaşça değildi.Belli ki bir şeyler geçmiş arada.Nur bu sefer seni yapayalnız bırakacağım.

**-***

Mert masada Savaş ve Yağız karşısında oturuyordu.

''Biz çalışalım Emre yatsın.''dedi Yağız.

''Çocuk hastaymış.Hadi biraz çabuk olun. Alemdar bey bu seferde beğenmezse işimiz iş.''dedi Mert.

''Yağız haklı.Neden Emre'nin işinide biz yapıyoruz.Yapsaymış puşt .Zeynep'in peşinde gezeceğine.''dedi Savaş.

''İkinizde mızmız etmeye yer arıyorsunuz.Yakında batarsak şaşmam.''dedi Mert.

Yağız merakla sormak istediği soru için zaman kolluyordu. ''Batmayız ya kayınpederleriniz çok zengin.Hıyar değil ya yardım eder.''dedi.

Savaş ve Mert sinirle Yağız'a baktı.

''Sende hıyar değilsen çalışırsın.''dedi Mert.

''Bence hıyar olabilir.Baksana şunun tipine.Hıyar Yağız ..''dedi Savaş.

''Ne kızdınız be?Siz işi için nişanlandınız zaten.Biz kazanırsak o da kazanacak.''dedi Yağız.

Mert elindeki dosyayı fırlatıp ''Haklısın yaa.Sonuçta zenginiz çalışmamıza gerek yok.''dedi alayla

''Abi öyle demek istemedim..''dedi Yağız.

''Tabi istersen toplanıp bara gidelim.Karı kız alkol..Sabaha kadar eğlenelim.Hah ne dersin?''dedi alayla.

''Tamam çalışıyorum.''dedi Yağız ve dosyaya gömüldü.Soracağı soruya çok yanlış yerden girmişti.

Mert ve Savaş işine dönmüştü.

En iyisi direk sormak.''Abi..''dedi Yağız.

''He Yağız he söyle.Söylede bitsin bu çile.''dedi Mert.

''Bir iş yaptırmadın be oğlum ..''dedi Savaş .

''Nu..''diyecekken Yağız.

''Bir saniye...''dedi Mert ve telefonuna baktı.

''Alemdar beyden haber mi var?''dedi Savaş.

''Yok banka mesajı.''dedi Mert ve Yağız'a dönüp ''Sen ne diyor...''derken telefonu çalmaya başladı. Ekrana uzun uzun baktı.

''Açmayacak mısın?''dedi Yağız.

''Önemli değil.''dedi Mert ve sessize aldı.

O sırada kapı çaldı.Mert hala telefona bakıyordu.

''Mert kapı..''dedi Savaş.

''Pardon dalmışım.''dedi ve ''Gir..''dedi Mert.

Sekreter içeri girip ''Alemdar bey şirkete giriş yaptı efendim.''dedi.

''Toplantı odasına alın.Birazdan geliyoruz.''dedi Mert.

''Peki efendim .''dedi ve odadan çıktı.

Mert hariç herkes ayaklanmıştı.Mert telefonu cebine atıp odadan çıktı.

***-***

Nur ve Özcan koltukta oturmuş Zeynep de karşılarında kollarını göğsünden bağlamış. ''Anlatın bakalım.Ne iş çevirdiniz?''dedi .

Özcan ve Nur birbirine bakıp ''Hiç..''dedi aynı anda.

''Bende inandım..Hadi dökülün.Bekliyorum.''dedi Zeynep.

''Off.. Tamam..''dedi Nur ve herşeyi anlattı.

Nur her anlatığında Zeynep sinirlenmişti. ''Kıza bak sen.''Dedi.

''Bizim bermuda şeyten üçgeni bile geçti.''dedi Özcan ve Nur'a baktı. ''Benden söylemedi demeyin bu kız sana fena kafayı taktı.''dedi.

''Yok canım..''dedi Nur.Sonuçta Karan hariç Denizle aramızda olanları bilenler yok.

''Herşeye tamam da.Sevgili ne?Sen o patronla neden sevgilisin?''dedi Zeynep.

''Sevgili değilim numaradan.''dedi Nur.

''Onu anladık da niye ?''dedi Zeynep.

''İşte ailesini kızdırmak için.Karan istenmeyen evlat olmuş.Bu da babasına inat benimle sevgili oldu.''dedi Nur.

''Sadece babasını kızdırmak için?''dedi Zeynep.

''Evet.''dedi Nur .Tabi Deniz yani Kaan içinde .Şimdilik size bahsedemem.Deniz konusunu kapatığıma dair söz vermiştim.Üzgünüm çocuklar artık sizi tehlikeye atamam.Bunu tek başıma sessizce yapacağım.

''Neyse öyle olsun.''dedi Zeynep.

Nur konuyu değiştirmek için ''Mert iyiki telefonu açmadı.Yoksa şimdi birde ona açıklamaya uğraşacaktım.''dedi.

''Hayret.Normalde iki eli kanda olsa bile senin telefonu açardı.''dedi Zeynep.

''O eskide kaldı.Çocuk nişanlı artık.''Dedi Nur.

Özcan telefonuyla oynarken ''O iş öyle değil.Ben Mert'in ismini görünce mesaj attım ona.Nur arayacak telefonu açma diye.O yüzden açmamıştır.''dedi.

''Ne?''dedi Nur

Özcan ,Nur'a bakıp ''Eee sen ararken göz kırıptım.Anlamadın mı?''dedi.

''Gözüne toz kaçtı sandım.İki gözünü kırptığın için anlayamadım pardon.''dedi Nur alayla.

''S.O.S..Yaptım.''dedi Özcan

''Yardım isteğini benim yapmam gerekiyordu.Senin değil.''dedi Nur gülerek.

''Sonuçta cezayı yapmadın.''dedi Özcan .

''Haklısın..Sağol..''dedi Nur .

''Her zaman başkan.''dedi Özcan ve saate baktı. ''Geç oldu ben gideyim.''dedi ve ayağa kalktı.

''Ben geçireyim...''dedi Nur ayağa kalkacakken.

''Otur başkan ben giderim.Yabancı mıyım?''dedi Özcan.

''Öyle bizden çok evi sen kullanıyorsun.''dedi Zeynep.

''Gitmeden Zeynepten laf sokmamı da yedim.Artık rahat rahat gidebilirim.''dedi Özcan.

Özcan giderken Nur koltuğa uzanıp başını Zeynep'in kucağına koydu.

''Hayırdır.''Dedi Zeynep gülerek.

''Yastık çok uzakta...Çok yorgunum.''dedi Nur gülerek.

''Öyle olsun.''dedi Zeynep ve Nur'un saçlarını okşadı. ''Emre ile konuştum.''dedi.

Nur heyecanla kucaktan kalkıp '' Eee ?''dedi.

''Dedikodu olunca yorgunluk gitti bakıyorum.''dedi Zeynep.

''Hadi yaa anlat.''dedi Nur.

''Tamam anlatıyorum.İşte ,Özlem abladan izin alıp ofise gittim...''derken Zeynep kağı çaldı.

''Kim bu saate?''dedi Zeynep.

''Özcandır...Kesin bir şey unuttu..''dedi Nur ayağa kalkıp kapıya gitti.

Kapıyı açıtığında ''Siz...''derken.Küçük kız içeri girip ''Mama ..''dedi ve Nur'un bacağına sarıldı.

''David?''dedi Nur.

''Üzgün ben..Denis yemek yemiyor..Seni özlüyor..''dedi David.

''Anne ..anne..''diye sevinçle bacağına sarıldı.

Nur kızın saçlarını okşarken Zeynep içerde ''Nur kim geldi?''dedi.

''David beni zor duruma sokuyorsun...''dedi Nur telaşla.

''Çok üzgün ben..Hemen gidebilir..''dedi David.

''No..ben annemle uyumak...''dedi Denis.

Nur çaresiz kalmıştı.Ne yapacağını bilmiyordu?.

''Papa ..hadi..''dedi Küçük kız sırıtarak.Babasının bacakların itti..

''Aşkim..üzgün ben..''dedi David

''Ne oluyor?''derken Nur.

David onu belinden tutup sarıldı.Ardından dudaklarına küçük bir buse kondurdu.Nur şaşırmıştı.Küçük kıza baktığında ne kadar mutlu olduğunu gördü.Nur öylece durdu.David öpmüyordu.Sadece dudakları birbirine dokunuyordu.

''Ne oluyor lan?''diye bir ses duyuldu.Ardından David yerde, küçük kızda ağlayarak ''Papa..papa..''diyordu.

Nur öylece dikiliyordu kapının önünde.Bir el onu omuzlardan sartı.

''Nur iyi misin?''dedi.

Nur kendini toparlayıp kaşısındakine baktı. ''Sen..''dedi .

Yeni bölümle karşınızdayım.

Bölüm nasıldı?

3D yeni tahsilatta neler yaşayacak?

Emre ve Zeynep ilişkisi nereye gidecek?

Nurçin 'in hain planları ne?

Nur'un B planı işe yarayacak mı?

Nur ve David kime yakalandı?

Kime yakalansın isterdiniz?

Hikayede merak ettiğiniz şeyler neler?