Sınıf Başkanı 2 - (Bitti)

DOĞUM GÜNÜ

''Peki..arabayı çağırıyorum.''dedi Özcan ve telefon eline alıp ''Abi kapının önüne gelin.''dedi ve telefonu kapattı.

''Hadi dışarı çıkaralım..''dedİ Özcan

Özcan tabloları, Nur küçük heykelleri almıştı.Nur kapıyı açtığında ...

''Köre yardım edin...Yolumu kaybettim...''dedi Özcan.

Nur, Özcan'a vurup ''O burada işe yaramaz..''dedi.

''Nur?''dedi bir ses...

''Karan...''dedi Nur.

Karan kapıyı kapatıp Nur ve yanındaki çocuğa baktı. ''Ne işin var burada?Hemde bu bücürle...''dedi.

''Ya abi kısa boylu görünce direk bücür demesek.''dedi özcan sitemle.

Nur, Özcan'a sinirle bakıp ''Sence tek sorun bücür mü Özcan.''dedi.

''Haklısın başkan.Sorunumuz hırsınız yaparken yaklanmak.''dedi Özcan .

Nur eliyle anlına vurup ''Özcan ...Sus...Sen konuştukça daha da batıyoruz.''dedi.

''Pardon başkan biliyorsun.Ben heyecanlandıkça saçmalıyorum.''dedi Özcan.

Karan , Nur ve arkadaşınız konuşmasına sırıttıp ''Sevgilimin hırsız olduğunu bilmiyordum.''dedi ve koltuğa oturdu.

''Sevgili mi?Başkan hayırdır?Hürmüz spor teknik direktörü belli mi oldu yoksa..'' dedi Özcan.

''Hürmüz spor?''Dedi Karan.

''Özcan sus demiştim.Hatırlıyor musun?''dedi Nur.

Özcan ağzına görünmez fermuar çekip ''Tamam..''dedi.

Nur,Karan'a dönüp ''Burası benim eski evim ..Tabi bunu biliyorsun zaten...Asıl senin ne işin var?''dedi.

Karan elini çenesine koyup ''Ama borçlarınız yüzünden satıldı bu ev.Senin evin değil artık.Tabi bunu biliyorsun zaten.''dedi

Karan'ın sürekli onun laflarıyla vurmasına sinirlenmişti Nur.

''En azından eski evim.Senin ne işin var burada?Nasıl girdin sen eve?''dedi Nur.

Karan elindeki anahtarı salladı. ''Yılın icadı..''dedi alayla. ''Söyleyecek misin burada ne aradını?''dedi ve yerde duran heykel ve tablolara bakıp ''Belli aslında da ..''dedi.

''Bak biz hırsızlık yapmaya gelmedik.Burada gördüğün tüm eşya..Üzerine oturduğun koltuk bile hala bana ait.İcra kapsamında sadece ev var.Yeni ev sahiplerine söyledik ama eşyalarımı almama izin vermediler.Bende...yani bizde böyle bir şey düşündük.''dedi Nur.

''Hımm...Ev sahipleri yokken eve girip eşyaları almak..Bir düşüneyim..Hırsızlık oluyor yinede.''dedi Karan.

''Eşyalar başkanındır.Beleşçiler arabasını bile kullanıyor.''dedi Özcan.

''Özcan!''dedi Nur.

''Tamam başkan.Sustum''dedi Özcan.

''O kaplumba da senin.''dedi Karan.

''Evet..de sen nereden biliyor...tabi ya..Hakkımda her şeyi araştırdın.''dedi Nur.

Karan televiyonun kumandasını alıp ayaklarını ön sehpaya uzattı. ''Birazdan Tuğçe ve Kaan gelecek.Kardeşi Kartal için sürpriz doğum günü hazırlayacaklar.Bir an önce aldığınız eşyaları yerine koyup gidin.''dedi ve tv izlemeye başladı.

''Anlamadın galiba.Bunlar bana ait.''dedi Nur.

''O zaman git mahkeme kararı getir al eşyalarını.Şimdi götürün yoksa polisi ben arayacağım.''dedi Karan.

''Ara canım..Bende sevgilimi ararım..Aaa pardon o karşımdaymış.Bok ararsın.Tabi rezil olmak istesen ara..''dedi Nur.

Karan Nur'a baktı. ''Çok zekisin...Tam bana yakışacak sevgili.Yinede eşyaları bırakın.''dedi.

Nur pes edip Özcan'a döndü. ''Özcan aldıklarını yerine bırak.Bende şu elbise kolisini götüreyim.''dedi.

Özcan tabloyu alıp asarken Nur elbise kolisine üzgünce baktı. ''Yakında kavuşacağız bebeklerim.''dedi.

''Aaa yada dur.Hazır burdayken doğum gününe sende kal..''dedi ve koliye baktı. Bir elbise almana izin veriyorum.Çünkü bu paçoz halin göz zevkimi bozuyor.''dedi Karan .

''Çok sağol yaa..Lütfetiniz.Benim kıyafetlerimi bana vererek.''dedi Nur.

''Konuşmaya devam edersen üzerindeki kıyafetlerle doğum gününe katılacaksın.''dedi Karan.

''Tamam tamam...''dedi Nur ve kutuların içinden bir elbise , ayakkabı ve çanta seçti. Karan'a bakıp sessizce gıcık herif dedi ve elini kaldırıp şöyle bir tane ensesine yapıştıracağım derken Karan ona döndü. Eliyle saçını kaşıdı . Gülerek

Karan ,Nur'un saçındaki eline bakıp ''Bitli falan değilsin değil mi?''dedi.

Nur'un gülen suratı sinirlenmeye başlayınca ''Ha bitliyim var mı?''dedi ve Karan'a doğru saçını savurdu. ''Al sana da bulaşsın.''dedi.

Karan, Nur'u ittip ''Uzak dur benden..''dedi.

''Başkan benim işim bitti..''dedi Özcan.

Karan saate bakıp ''Birazdan gelirler.Nur sen hazırlanmaya git.Bücur sende şu kolileri götür.''dedi.

''Bücür kadar kafana taş düşsün.''dedi Özcan sessizce.

''Bir şey mi dedin?Duyamadım.''dedi Karan.

''Yok bir şey ..''dedi Özcan ve koliyi alıp bodruma indi.

Karan,Nur'a baktı. ''Ee ne duruyorsun?''dedi.

''Bir daha arkadaşımla düzgün konuş.''dedi Nur ve Karan'a yaklaştı.

''Konuşmazsam...''dedi Karan.

Yakasının tozlarını siler gibi yapıp kıravatını sıktı.Karan nefes alamadı..Nur gevşetip ''Anlatabildim umarım.''dedi..

''Beni gafil avladın.Bunun acısını çıkarırım ben.''dedi Karan

''Elinden geleni ardına koyma Ortak..''dedi Nur.

''Ortak haa...Güzelmiş.''dedi Karan ve devam etti. ''Evi biliyorsun zaten.Çık üzerini değiştir.''dedi.

''Biliyorum.''dedi Nur ve merdivenlerden çıktı.Tuvalette giyinebilirdi ama odasını merak ediyordu. Odasının kapısını tuttu ama açamadı.Kendi odası ama artık o yaşamıyordu.Arkasına bakıp sadece bakacağım dedi hızla içeri girip kapıyı kapattı.Arkasına yavaşça döndü. İnanamadı odası aynıydı.Sadece çarşaflar değişik.

Dolap yatak komadin hepsi aynı.Perdeleri bile aynı Gülümsemişti. ''Pudra rengi...''dedi ve devam etti. ''Kız kalıyor galiba..''dedi ve içindeki dürtülerle dolaba yaklaştı. ''Biliyorum ayıp ama..'''dedi ve açtı . ''Ama erkek kıyafetleri var.''dedi ve kurcaladı. ''Belki sevgilisinin kıyafetleri..''dedi ve çekmeyeceyi açtığında gördükleri ile gözlerini kapadı.

''Erkek..Kesinlikle erkek kalıyor bu odada..''dedi ve çekmeceyi kapattı. Üzerini giyinmeye başladı. Toplu olan saçlarını açtı.Komadinin üzerinden aldığı tarakla saçlarını tarayıp aynanın karşısına geçti. ''İşte gerçek Nur geri döndü..'' Etrafında dönüp eteğin uçuşmasını izledi. Elbise ne kadar bir giysi olsa da insana özgüven veriyordu.Hele topluklu ayakkabı.

O sırada aşağıdan gürültüler gelmeye başladı.

''Ne oluyor yaa?''dedi Nur ve telaşla aşağıya indi.

''Ben de kalacağım.Başkanı yalnız bırakmam.''dedi Özcan.

''Bücür bir de seninle uğraşamam git işine.''dedi Karan.

''Ne oluyor burada?''dedi Nur merdivenlerden inerken. Özcan ve Karan Nur'a döndü.

''Başkan''

''Nur.''



İkiside donup kalmıştı Nur'un güzelliğinden.

''Eee anlatsanıza.''dedi Nur.

''Başkan müko olmuşsun.''dedi Özcan.

Nur kıkırdayıp ''Sağol.''dedi ve etrafında döndü. ''Özlemişim.''dedi.

''Yani.Eh işte..Paket değişince her kız güzel olur.''dedi Karan.

''Başkanımız dışıda içi kadar güzel.Başkaları gibi dışının şaşası içinin basitliğini gizleyemiyor.''dedi Özcan.

''Uuuhhh.''dedi Nur.

''Bucür ağzın laf yapıyor ama yanlış kişiye yapıyor.Uyarayım.O ağzını pipetle besletecek hala getiririm.''dedi Karan ve Özcan'a yürüyecekken Nur araya girdi.Ellerini Karan'ın göğsüne koydu. ''Arkadaşıma dokunma.''dedi.

''Arkadaşında üzerime oynamasın.''dedi Karan ve aklı göğüsündeki minik ellerdeydi.

''Ben...''diyeceken Özcan.Nur hemen Özcan'ın ağzını kapattı. ''Sorun yok aynı taraftayız .Oturun şimdi.''dedi ve elini çekti.

Karan tekli koltuğa Nur ve Özcan üçlüye oturmuştu. ''Şimdi sorun ne anlatın?''dedi.

''Ben bu adama güvenmiyorum.Siz bir işler peşindesiniz.Yanında olmak istiyorum.Bir sene daha kaybedemem.''dedi Özcan.Sona doğru sesi kısılmıştı.

Nur gülümseyip Özcan'ın başını okşadı. ''Başkanına kıyamazmış..Tamam sende kal.''dedi.

''Olmaz...Kıyafeti uygun değil.''dedi Karan.

Nur hak verdi şimdi hepsi elbise ve takım elbise giyerdi.Özcan'a bakıp ''Haklı..''dedi.

''Başkan onda ne var ki.Çeketini vesin bana.O zaten yelekle kalabilir.''dedi Özcan

''Sizin benim çeketlerimden alıp veremediniz ne?Birileri aldı geri getirmedi.Şimdi sana da vereyim.Zaten sizi için alıyorum çeketeleri.''dedi Karan alayla.

''Dolapta duruyor yemedik çeketini.Ver işte..''dedi Nur.

''İyi alın...bunu da alın.''dedi Karan ve ceketini çıkardı.Özcan çeketi alıp kapının önündeki vestiyer aynasının önünde giyindi. ''Senden çok bana yakıştı.''dedi Özcan ve mutfağa girdi.

''Fesupanallah....''dedi Karan .

''Sağol..''dedi Nur.

''Önemli değil...''dedi Karan ve Nur'u süzüyordu.

''Tabi yaa..Az önceki lafları söyleyende bendim..Beni süzmeyi de kes.''dedi Nur.

''Yani süzülecek bir tarafın yok.Sadece elbise eğreti durmuş.Göz zevkim daha da bozuldu.Sen yine kot tişört giy.En azından onlar sana daha uygun.''dedi Karan.

''Şuan seni içimden boğmak geliyor biliyor musun?''dedi Nur.

Karan,Nur'a yaklaşıp ''Benim içimdeki sesi duymak ister misin?''dedi sırıtarak.

Nur, Karan'ı itip ''İğrenç herif.''dedi.

''Ne anladın söylesene?''dedi Karan.

Nur parmakları ile Karan'ın gözlerini gösterip ''Gözlerini oymadan.Çek bakışlarını benden.''dedi.

''Şimdi ne diyor iç sessim biliyor musun?''dedi Karan.

''Hayır ,bilmek istemiyorum.''dedi Nur

Özcan elindeki desenli peçete ile salona geldi. ''Başkan şunu katlada yaka cebime koyayım.Böyle daha modern olur.''dedi.



Karan,Özcan'a bakıp ''Altı şişane üstü tophane olmuş.Allah aşkına kaç bin dolara aldığım o çeketin altına pazardan aldığın on liralık pantolon olmuş mu?Gözlerim kanıyor.''dedi.

''Ne on lirası be?Elli lira verdim haberin var mı?Annam ne laf etmişti.Bir pantolana o kadar para verilir mi diye?''dedi Özcan.

''Çok şey fark etti.''dedi Karan

Nur ,peçeteyi Özcan'ın yakasına koyup ceketi düzelti.

''Nasıl başkan yakıştı mı?''dedi Özcan.

''Çok iyi oldu.Yakıştı.''dedi Nur.

Özcan ,Karan'a dönüp ''Artık sosyeteye girebilirim değil mi?''dedi.

''Hı hı..''dedi Karan ve sesizce ''Onlarda seni bekliyordu.''dedi.

O sırada kapı çaldı.

Karan saate bakıp ''Beş dakika dedi.Yarım saat oldu.Evleri soyulacaktı ben olmasam..''dedi ve kapıya ilerledi.

**-***

Zeynep kahvaltıyı hazırlarken telefonu çalmıştı.Nur olduğunu düşünüp hızla telefonu aldı ama Emre'ydi.

''Efendim.''dedi Zeynep ve hoparlöre aldı.Bir yandan kahvaltıyı hazırlamaya devam etti.

''Günaydın aşkım.''dedi Emre.

Zeynep elindeki çatalları yere düşürdü.

''Zeynep..Zeynep iyi misin?''dedi Emre merakla.

''İyiyim iyi kahvaltı hazırlıyorum çatal yere düştü.''dedi Zeynep.

''Hımm demek kahvaltı.Bende kahvaltı etmedim.''dedi Emre.

''Hizmetçine söyle yapsın.''dedi Zeynep.

''Ben senin elinden yemek istiyorum.''dedi Emre.

''Emre..sana tamam dedim.Bir şans verdim.Deneyelim dedim ama..''diyecekken Zeynep

''Sakın vazgeçtin deme.Çok üzülürüm.Kalbim kırılır.''dedii Emre.

''Acıtasyon yapma.Küçük Emre..''dedi Zeynep gülerek.

''Tamam tamam ağırdan alıyorum.Kahvaltı yapalım mı?''dedi Emre.

Zeynep sırıtıp ''Bu mu ağırdan almak.''dedi.

''Evet. Evine gelmiyorum.Evime çağırmıyorum.Dışarda görüşüyoruz.Zeynep telefonda mı sevgili olacağız. Hiç mi buluşmayacağız.''dedi Emre.

''Çalışıyorum farkındaysen her istediğinde buluşamayız.Müsait olduğumda..''dedi Zeynep.

''Tamam tamam ona da razımda.Şu sevgili olayı gizlemeyelim.Ben herkese söylemek isityorum Zeynep benim sevgilim diye.''dedi Emre

''Olmaz..Söyledim sana hazır değilim.''Dedi Zeynep.Aslındahazır olmayışı yalandı .Nur 'a verdiği aşk yok sözü yüzünden kimseye söylememek istiyordu.

''Tamam onada tamam.İş çıkışı yemek..Bari ona hayır deme.''dedi Emre

''Bakarız..''dedi Zeynep ve telefonu titredi.Ekrana baktığında Nur'dan gelmişti.

-Özcanla biz kahvaltı yapıyoruz.Bizi bekleme.Geç geliriz.

Ne iş çeviyor bunlar yine.

''Zeynep ...Zeynep orada mısın?''diye bağırdı Emre .

''Kahvaltıya bana gelsene.''dedi Zeynep bir anda.

Telefonda ses kesildi.

''Emre ..Emre...kapattı mı yoo açık...''dedi Zeynep.

''Burdayım......Kalbime indirdin kız...Bir anda söylenir mi?Kader abla tansiyon düştü galiba.Çıkmışta olabilir..Ayran tuzlu ayran yok..Limon yok yok soda.Abla ortaya karış yap sen.''dedi.

Zeynep ,Emre'nin bu haline gülüyordu.

Telefondan gelen gülme sesleri Emre 'yi mutlu etmişti.

''Gül vicdasız gül.Benim burada kalp tansiyon şeker inip inip çıkıyor.''dedi Emre.

***-**

Demir arabayı durdurup ''Burası abi?''dedi.

Destan karşısındaki araba tamir yerine bakıp ''O kadar parayı araba tamiri için almadı.Bu işte bir iş var.''dedi.

''Paravan mı diyorsun abi.''dedi Doruk.

''Olabilir...''dedi Destan.

''Abi bu bizi ilgilendirmez.Paramızı alıp gideceğiz.Polis değiliz araştıralım ne yaptıkları.''dedi Demir.

''Demir haklı abi.Yolumuzu bulalım yeter.''dedi Doruk.

''Biz yolumuzu bulurken diğerleri yolunu kaybederse.Kazandığımız paradan hayır gelir mi?''dedi Destan ve torpidon silahını çıkardı.

''Sende haklısın abi.''dedi Doruk.

''Doruk dansöz gibi bir oraya bir buraya kıvırma sende.''dedi Demir ve Destan'a dönüp ''Abi söyleseydin bizde alırdık emanetleri.''dedi.

''Çatışmaya gitmiyoruz.Bir tane yeter.Zorunda kaldıkça kullacağım.''dedi Destan ve ''Sür tamiraneye.''dedi.

Demir aracı tamiranenin içine sürdü.Araçtan inerken bir adam yaklaşıp ''Kapalız kardeş.''dedi.

Destan içeri baktığın da birkaç adamın merdivenlerden yukarı çıktını gördü.

''Tamirat için gelmedik..Tahsilat için geldik..''dedi Destan.

''Yakup Baba'nın adamlarıyız.''dedi Demir.

''Çağır Tornavida Yusuf'u hesabı keselim.''dedi Doruk.

''Kim dedi lan o kelimeyi..''diye bir böğürme sesi geldi.

Doruk öne çıkıp ''Ben dedim lan.Tornavida Yusuf sen misin?''dedi.

Bir gözünde siyah bant olan adam ve peşinden dört beş adamla aşağıya indi.

Gözü bantlı olan adamın çenesi seyiryordu sinirden. ''Bir daha bana öyle seslenme.''dedi.

''Tornavida Yusuf mu?''dedi Doruk diklenerek.

Gözü bantlı olan adam boynu kıtlatıp ''Yedim seni çocuk...''dedi ve kafayı Doruk'a gömdü. Ardından ortalık karıştı.Destan ve Demir adamlara daldı.Ortalık toz duman olmuştu.

***-***

''Başkan şu koltuklardan versene..''dedi Özcan.

''Yalnız o koltuk değil kanepe..''dedi Tuğçe ve iğrenerek Özcan'a baktı.

''Ne fark eder ikisine de oturuluyor.''dedi Özcan gülerek.

Nur gülerken diğerleri bön bön bakıyordu. ''İstenmiyoruz galiba.''dedi Nur.

''Yok canım.Ailecek kutlacaktık.Kartalın arkadaşları bile yok.Karan 'ın sizi çağırmasına şaşırdık.Değil mi aşkım.''dedi Tuğçe.

''Öyle..''Dedi Kaan ve kaçamak bakışlarla Nur'a bakıyordu.

''Nur da aileden sayılır.Özcanda onun arkadaşı.''Dedi Karan.

''Benim için sorun değil.Siz konuşun.Ben yemek yemeğe kaldım.''dedi Özcan.

''Özcan bir dilim daha pasta keseyim mi sana?''dedi Nur.

''Olur başkan.Bu Tuğçe kendi gibi herkesi kuş kadar yiyor sanıyor.''dedi Özcan.

Nur,Tuğçe'ye bakıp ''Diyete galiba.''dedi ve pastadan büyük bir dilim kesip Özcan'ın tabağına koydu.

''Diyete falan değilim.Az yiyorum..''dedi Tuğçe ve Kartal'a baktı. ''Kusura bakma kardeşim doğum günün böyle geçiyor.''dedi.

Kartal,Nur 'a bakıp ''Yoo ben mennunum güzel geçiyor.''dedi ve devam etti. ''Siz bu evin eski sahibiydiniz...Hani geçen gün gelen kız...''dedi.

''Bu kız mı?Bu koca evin sahibi mi?İnanmam.''dedi Tuğçe .

''Eskiden sahibiydim...Ailem iflas etti..Artık zengin değilim.''dedi Nur.

''Ne oldu?''dedi Kaan bir anda.

''Aşkım sanane ki..''Dedi Tuğçe.

''Boşverin oldu bir şeyler.Doğum günü çocuğu dönelim.Ne yapmak ister?''dedi Nur.

''Başkan senin doğum günündan kalan dvler burada gördüm.Açalım kurtlarımız dökelim.''dedi Özcan.

''Senin eşyaların burada mı?''dedi Tuğçe.

''Kartal bu konuyu konuşmak istiyordum.Kumru evi aldı ama eşyalar hala Nur 'a ait.Nur ,Kumru ile konuşmuş ama kovmuş.''dedi Karan.

''Nasıl yani bu eşyalar senin mi?''dedi Tuğçe.

''Tabi ya içtiğin bardak oturduğun sandalye.Hatta sarı şeker bile ona ait.''dedi Özcan.

''Sarı şeker ?''Dedi Kartal.

''Sarı vos vos.''dedi Karan.

''Ben sandaye koltuk falan istemiyorum.Ailemden kalan birkaç eşya ve kıyafetlerimi istiyorum.Gerisi sizin olabilir.Tabi Sarı şekeri de istiyorum.''dedi Nur.

''Kumru ile konuşacağım.Bilmiyordum.''dedi Kartal.

''O fakir kız bu evi nasıl aldı ya?''dedi Tuğçe.

''Bende bilmiyorum.Borç aldığı söyledi.Taksit taksit ödüyormuş.''dedi Kartal.

Özcan ağzını silip ''Hadi eğlenelim de midemizde birazdaha yer açılsın.''dedi ve ayağa kalktı.Dv'nin yanına gidip çalıştırdı.Kumandayı eline alıp bastığında siyah ekran gözüktü.

''Bozuldu mu acaba?''dedi özcan basacakken Nur ayağa kalkıp ''Dur Özcan.''dedi.

Ardından ekranda Zeynep gözüktü.

Merhaba canım arkadaşım...

''Başkan bu video..''Dedi Özcan.

Nur koltuğa oturup ''Evet.Doğum günüm için hazırlanan video.Devam ettir.''dedi.

Şimdi merak ediyorsun bu kız ne yapmaya çalışıyor diye.

''Durdur Özcan''dedi Nur.

''Ne oldu başkan?''dedi Özcan.

''Kumandayı ver.''dedi Nur

Özcan ,Nur'a kumandayı verdi.

Nur ileri sardı.

Tüm Döküntüler sınıfı hep birlikteydi.

Seni çok seviyoruz Nur.İyi ki doğdun dediler ve el salladılar.

Sonra kameraya döndü.Ve ekranda Mete vardı.

Yengelerin en güzeli iyi ki doğdun dedi.

''Yenge mi ?''dedi Kaan.

''Aşkım senin değil abinin şaşırması gerek.''dedi Tuğçe.

''Dikkatimi çekti..Sonuçta şimdi benim yen..Neyse işte.Su içeceğim.''dedi Kaan ve masadan kalktı.

''Sevenin çok.Karan seni elde tutması zor.''dedi Kartal ve Karan 'a baktı. ''Dikkat et uçması kuşun.''Dedi.

Karan ayağa kalkıp Nur'un eline omzunu koydu. ''benim kuşum eğitimli.Nereye uçarsa uçsun bana döneceğini biliyor.''dedi ve devam etti. ''Asıl meraklanması gereken benim kuşumu hapsetmeye çalışanlar.''Dedi.

''Sıkıldım bu kuş mevzusundan bir şeyler yapalım.Canım sıkıldı.''dedi Tuğçe.

''Yorgunum evde bir şeyler yapalım.''dedi Kaan ve koltuklara geçti.

''Şişe çevirmece oynayalım.''dedi Tuğçe.

''Hah..Üç beş kişi toplanıp anca şişe çevirmece oynar zaten.Bırakın şu amerikan özentisini.Bizimde çok güzel oyunlarımız var.''dedi. Özcan.

''Ne mesela?''dedi Tuğçe .

Özcan sırıtıp ''İsim şehir hayvan tabi..''dedi.

''O ne bee..Oynamam ben''dedi Tuğçe.

***.-***

''İçimden alfabeyi sayacağım.Nur bana dur de tamam mı?''dedi Özcan.

Herkes ellerinde kağıt ve kalemlerle bekliyorlardı.

''Şunu oynadığıma inanmıyorum.''dedi Tuğçe.

''Aşkım alt tarafı oyun.''dedi Karan.

''Başlıyorum Nur..''dedi Özcan ve saymaya başladı.

''Dur..''dedi Nur .

''K..''dedi özcan.

''Hangi ara K geldi.''dedi Tuğçe.

''Başlayın..''dedi Özcan ve Tuğçe hariç herkes yazmaya başladı.

''Çok saçma..''dedi Tuğçe.

''Sonunda birinci istediği kişeye ceza veriyor.''dedi Özcan.

''Haaa...iyi o zaman...''Dedi ve sırıttı.Ardından yazmaya başladı.

Özcan bitirip kağıdını ters çevirdi. ''Bir kişi daha bitirirse.Saymaya başlayacağım.O zamana kadar yazamazsanız boş kalır.''dedi.

''Başkan bitirdin mi?.''dedi Özcan.

Nur kağıdını çevirip ''Bitti.''dedi.

''123456789...58.59.60.. bitti...bitti yazmayı bırakın.''dedi Özcan.

''Çok hızlı saydın.''dedi Tuğçe

''Banane yazsaydın.''dedi Özcan ve ''İsimlerden başlayalım. Ben Kamil yazdım.''dedi.

''Kübra yazdım.''dedi Nur.

''Kahraman yazdım.''dedi Karan.Babasının adını yazmıştı.

''Bende Kahraman yazdım.'dedi Kaan.

''Ben aşkımın adını yazdım.Kaan...''dedi Tuğçe.

''Bende kendi adımı yazdım.''dedi Kartal.

''Tamam..Kaan ve Karan 5puan diğerleri 10puan yazsın.''dedi Özcan.

Herkes puanlarını yazarken Özcan ''Sıra Şehir de.Karabük..''dedi.

''Kayseri yazdım.''dedi Nur.

''Kahramanmaraş.''dedi Karan.

''Bende kahramanmaraş yazdım.''dedi Kaan.

Kartal sırıtıp ''Küt-ahya.''dedi.

''Kolarado..''dedi Tuğçe.

''Türkiyede öyle bir şehir yok.''dedi Özcan.

''ABD eyaleti...''dedi Nur.

''Türkiye demediniz ki?''dedi Tuğçe

''Tamam onuda kabul edelim.Karan ve Kaan kardeşler 5puan diğerleri 10puan yazsın.''dedi Özcan

Herkes puanlarını yazdı.

''Sıra hayvanda söyleyin.''dedi Özcan.

''Kartal''dedi Nur.

''Bende Kartal..''dedi Karan

'' bende Kartal yazdım.''dedi Kaan.

''Eee bende...''dedi Tuğçe.

''Bende kendimi yazdım.''dedi Kartal.

''Haa ben hariç hepiniz 5 puan yazın.Ben 15 Puan yazacağım.''dedi özcan.

''Sen ne yazdın ki?''dedi Nur.

''Kangal...''dedi Özcan.

''Ama o hayvan değil.Bir tür.''dedi Tuğçe.

''Köpek değil mi sonuç.Hayvan yani..''dedi Özcan.

''Köpek yazsaydın o zaman.''dedi Kartal.

''Bak onu düşünemedim.K diyince ilk aklıma kangal geldi ''dedi Özcan gülerek.

Hepsi gülüyordu.Tuğçe bile.

Oyuna devam ettiler.Hepsi çok sevmişti.Sonuç şaşırttı.Kazanan Tuğçe olmuştu.

''Tuğçe önce seçeceğin kişi ardından cezanı söyle...Böyle acun gibi oldum.''dedi Özcan sırıtarak.

''Seçeceğim kişi ....Nur...''dedi Tuğçe

Nur sırıttı.Şaşırdık mı yok...Cezayı duyduğundan beri gözleri parlıyordu zaten.Bakalım ne yaptıracak.

''Bekliyorum.''dedi Nur.

''Cezan...''dedi Tuğçe sırıtarak.

Yeni bölümle karşınızdayım.

Bölüm nasıldı?

Destanlar tahsilatı yapabildi mi?

Zeynep ve Emre'nin kahvaltısı nasıl geçti?

Tuğçe Nur'a ne ceza verecek?

Siz olsanız ne ceza verirdiniz?