Chapter 109

1384 Words

RACHEL “Kumain kana, mahal.” malambing na sabi niya sa akin nang maging okay na ako. Tumigil na kasi ako sa pag-iyak. Dahil sa mainit niyang yakap na nagparamdam sa akin na wala akong dapat katakutan. Na safe ako sa piling niya, na mahal niya ako at ipaglalaban niya ako. “Sino ang nagluto nito?” “Ako, kasi ang sabi ni Reighn hindi ka pa kumakain. I hope you like it.” sagot niya sa akin. “Of course, lalo na ikaw ang nagluto nito para sa akin. Thank you, mahal.” “I love you, mahal.” sabi niya sa akin habang nakatingin ng diretso sa mga mata ko. Kakatapos ko lang umiyak ay napapaiyak na naman ako. Ang sarap kasing pakinggan at masarap sa pakiramdam ang salitang I love you na mula sa kanya. Na sa wakas ay naririnig ko na mula sa kanya. “Bakit ka umiiyak? May nagawa na naman ba ako?” nag

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD