REIGHN
“Ren-ren, gutom kana ba?” tanong sa akin ni Kuya Vin habang nasa biyahe kami.
“Opo,” mabilis na sagot ko sa kanya habang nasa labas pa rin ang tingin ko.
“May gusto ka bang kainin?”
“Kahit ano po ay okay lang sa akin, kuya.” sagot ko sa kanya.
“Sige, kain muna tayo bago bumiyahe ulit hindi ka puwedeng magutom dahil malalagot ako sa Mommy Rachel mo.” natatawa na sabi niya sa akin na dahilan para mapangiti ako.
“Thank you po, Kuya.”
“Ayan, mas maganda ka kapag nakangiti ka. Mas gusto ko na lagi kang nakangiti kaysa umiiyak ka,” sabi sa akin ni kuya.
“Gusto ko na rin pong ngumiti palagi simula ngayon. At kung iiyak man po ako ulit ay dahil na po ‘yon sa masaya ako.”
“Dapat lang, Ren-ren dahil hindi bagay sa ‘yo ang umiiyak.” nakangiti na sabi niya sa akin.
“Kuya, para akong
