Chapter 8 An Unexpected Encounter
701 Words
CHAPTER 8
An Unexpected Encounter
Stefano Del Pillar's POV
Hindi ko alam kung kailan nagsimula.
Pero sa buong hapunan...
Hindi si Isabella ang laman ng isip ko.
Kundi ang babaeng nasa kabilang mesa.
Si Martha.
Paulit-ulit kong naaalala ang ngiti niya habang kausap ang lalaking kasama niya.
Masaya siya.
Komportable.
At higit sa lahat...
Hindi ko pa siya nakitang ngumiti nang ganoon kapag ako ang kaharap niya.
"You're quiet."
Napatingin ako kay Isabella.
She smiled faintly before placing her wine glass on the table.
"You're thinking about something."
"I've just been busy."
"You've always been busy."
Napabuntong-hininga ako.
"I'm sorry."
She leaned back on her chair.
"You know, Stefano..."
"You've changed."
Napatingin ako sa kanya.
"What do you mean?"
"Dati, kapag magkasama tayo, parang wala nang ibang tao sa paligid."
She smiled bitterly.
"But tonight..."
"Your eyes kept searching for someone else."
Hindi ako agad nakasagot.
Tama ba siya?
Hindi.
Imposible.
Bakit ko naman hahanapin si Martha?
Assistant ko lang siya.
Wala nang iba.
---
Martha Cecilia Saige's POV
"Salamat sa dinner."
Ngumiti ako kay Gabriel habang magkasabay kaming naglalakad palabas ng restaurant.
"No."
He chuckled.
"Thank you for saying yes."
Napailing ako.
"Busy ka na raw ngayon."
"Ikaw rin naman."
Natawa kami.
Paglabas namin ng restaurant, bahagyang lumamig ang hangin.
Tahimik ang paligid.
Naglalakad lang kami habang nagkukuwentuhan tungkol sa mga naging buhay namin sa nakalipas na apat na taon.
"Naalala mo noong college?"
Bigla niyang tanong.
"Anong ginawa ko na naman?"
"The day before graduation."
Napakunot-noo ako.
"Ano'ng meron?"
"You rejected me."
Natigilan ako.
"H-Ha?"
Napangiti siya.
"Hindi mo naaalala?"
Bigla kong naalala.
Fourth year college.
Isang linggo bago ang graduation.
Umamin si Gabriel na gusto niya ako.
Pero sinabi kong mas gusto ko muna ang career.
At ilang buwan pagkatapos noon, umalis siya papuntang Australia.
Napayuko ako.
"I'm sorry."
He smiled gently.
"Don't be."
"If you had said yes..."
"I wouldn't have become the man I am today."
Tahimik akong napangiti.
"Friends?"
"Inaakala mo bang hindi na tayo friends?"
Tinawanan niya ako.
---
"Good evening, Sir."
Pareho kaming napalingon.
Nakatayo ilang metro ang layo si Stefano.
Kasama niya si Isabella.
Parang biglang bumagal ang oras.
Hindi ko inaasahang magkikita kami rito.
"Sir..."
Mahina kong bati.
Tumango siya.
"Miss Saige."
Napansin kong lumipat ang tingin niya kay Gabriel.
"And you are?"
Magalang na iniabot ni Gabriel ang kamay niya.
"Gabriel Fernandez."
"College friend ni Martha."
Ilang segundo bago tinanggap ni Stefano ang pakikipagkamay.
"Stefano Del Pillar."
Napansin kong mahigpit ang pagkakahawak nilang dalawa sa kamay ng isa't isa.
Parang walang gustong bumitaw.
"Nice meeting you."
Ngumiti si Gabriel.
"I've heard a lot about you."
Napatingin ako sa kanya.
"Huh?"
"Martha always talks about her work."
Ramdam kong nanlamig ang katawan ko.
"G-Gabriel..."
Ngumiti lang siya, walang kamalay-malay.
"She admires you."
Napayuko ako sa hiya.
Tahimik ang buong paligid.
Unti-unti kong iniangat ang tingin ko kay Stefano.
Hindi ko mabasa ang ekspresyon niya.
Pero napansin kong...
Mas lalong tumalim ang mga mata niya.
"Really?"
Kalmado ang boses niya.
"Yes."
Sagot ni Gabriel.
"She said you're the best boss she's ever had."
Hindi ko alam kung matatawa ba ako o mahihiya.
Gusto kong pigilan si Gabriel.
Pero huli na.
---
Nagpaalam kami makalipas ang ilang minuto.
Habang papalayo kami, napansin kong tahimik si Gabriel.
"Bakit?"
Tanong ko.
"Hmm."
"Your boss."
"What about him?"
He looked back at Stefano for a brief moment.
"I don't think he likes me."
Napatawa ako.
"You're imagining things."
"No."
He smiled.
"I know that look."
"What look?"
"The look of a man who doesn't like seeing another man beside the woman he keeps looking at."
Napahinto ako sa paglalakad.
Nanlaki ang mga mata ko.
"Huwag kang magbiro."
"I'm serious."
Umiling ako.
"Impossible."
"May mahal siyang iba."
"At assistant niya lang ako."
Hindi na nagsalita si Gabriel.
Pero sa isip niya...
Hindi nagsisinungaling ang mga mata ni Stefano.
---
Samantala, sa parking lot...
Tahimik na nakasandal si Stefano sa kanyang sasakyan.
"You're jealous."
Diretsahang sabi ni Isabella.
Napalingon siya.
"What?"
"You've been jealous since you saw Martha with that man."
Nanigas ang mukha ni Stefano.
"Don't be ridiculous."
"Then why couldn't you stop looking at them?"
Hindi siya nakasagot.
Dahil kahit siya...
Hindi niya alam ang sagot.
- Writer
