Chapter 9 The Rumors
594 Words
CHAPTER 9
The Rumors
Martha Cecilia Saige's POV
Lunes.
Isa na namang panibagong linggo.
Pero pakiramdam ko, mas mabigat ang pagpasok ko ngayon kaysa sa mga nakaraang araw.
Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang nangyari noong Sabado ng gabi.
Ang hindi inaasahang pagkikita namin ni Sir Stefano sa La Stella.
Ang mga tingin niya.
At ang sinabi ni Gabriel bago kami naghiwalay.
"Martha... hindi nagsisinungaling ang mga mata ng boss mo."
Napailing ako habang bumababa ng jeep.
"Huwag kang umasa."
Mahina kong sabi sa sarili.
"Masasaktan ka lang."
---
Pagdating ko sa Del Pillar Holdings, kapansin-pansin ang kakaibang ingay sa lobby.
May mga empleyadong nag-uusap habang nakatingin sa elevator.
"Narinig mo ba?"
"Si Miss Isabella raw ang kasama ni Sir Stefano buong weekend."
"Baka magkakabalikan na sila."
"Sayang, bagay pa naman sila."
Napahinto ako.
Parang may humigpit na naman sa dibdib ko.
Hindi ko na ipinagpatuloy ang pakikinig.
Tahimik akong dumiretso sa executive floor.
---
"Good morning, Martha."
Ngumiti si Ma'am Helen.
"Good morning po."
Napansin niyang tila wala ako sa sarili.
"May sakit ka ba?"
"Wala po."
"Sigurado?"
"Opo."
Hindi na siya nagtanong.
Pero alam kong napansin niyang pilit ang ngiti ko.
---
Eksaktong alas-siyete y medya nang bumukas ang elevator.
Dumating si Stefano.
Naka-dark gray suit siya, gaya ng nakasanayan.
Matikas.
Kalma.
At walang emosyon ang mukha.
Lahat ng empleyado ay agad na bumati.
"Good morning, Sir."
Tumango lang siya.
Nang mapadaan siya sa desk ko, bahagya siyang huminto.
"Miss Saige."
Tumayo ako.
"Good morning, Sir."
"Coffee."
"Right away, Sir."
Dumiretso siya sa opisina.
Habang nagtitimpla ako ng black coffee, hindi ko maiwasang isipin ang mga tsismis.
Magkakabalikan na ba sila?
Kung oo...
Masaya siya.
At iyon naman ang importante.
Hindi ba?
Kahit ako ang masaktan.
---
Pagpasok ko sa opisina, nadatnan kong nakatingin si Stefano sa bintana.
"Your coffee, Sir."
Inilapag ko ang tasa sa mesa.
"Thank you."
Nagulat ako.
Madalas ay wala na siyang sinasabi pagkatapos kong ilapag ang kape.
Pero ngayon...
Nagpasalamat siya.
"Sir?"
Tumingin siya sa akin.
"You look tired."
Napakurap ako.
"H-Hindi po."
"You don't have to lie."
Natahimik ako.
Hindi ko alam kung paano sasagutin ang tanong niya.
Hindi ko naman puwedeng sabihin na halos hindi ako nakatulog kakaisip sa kanya.
"I'm okay."
Matagal niya akong tinitigan.
Hanggang sa tumango na lang siya.
"If you're not feeling well, you can go home early."
Napangiti ako nang bahagya.
"Thank you, Sir."
Paglabas ko ng opisina, hindi ko namalayang nakatingin pala sa amin si Isabella mula sa dulo ng hallway.
Tahimik niyang ibinaba ang hawak na folder.
At isang maliit na ngiti ang sumilay sa kanyang labi.
"Hmm..."
Mahina niyang bulong.
"So this is Martha."
Hindi iyon ngiti ng isang taong natutuwa.
Kundi ngiti ng isang taong may binabalak.
---
Isabella's POV
Hindi ako tanga.
Kilalang-kilala ko si Stefano.
Alam ko ang bawat kilos niya.
Ang bawat tingin niya.
Ang bawat pagbabago sa tono ng boses niya.
At kanina...
May nakita akong hindi ko pa kailanman nakita noong kami pa.
Nag-aalala siya.
Para sa assistant niya.
Hindi siya ganoon sa kahit sino.
Tahimik akong naglakad papunta sa reception desk.
Ngumiti ako kay Martha.
"Good morning."
Agad siyang tumayo.
"Good morning po."
"May oras ka ba mamayang lunch?"
Nagulat siya.
"Po?"
"I'd like to have lunch with you."
Lalong nagtaka si Martha.
"Ako po?"
"Yes."
Ngumiti ako.
"I just want us to get to know each other."
Hindi niya alam...
Na hindi pagkakaibigan ang pakay ko.
Gusto kong malaman...
Kung gaano na kalalim ang nararamdaman niya para kay Stefano.
At kung kailangan ko ba siyang alisin sa daan.
- Writer
