Mahigpit kong hawak sa aking mga palad ang konting pera na binigay ni Nay Mel sa akin habang takot na takot na tumatakbo. Ayokong makulong sa kasalanan na hindi ko naman ginawa. Hindi ko alam kung saan ako pupunta. Madilim ang paligid. Hindi ko alam kung kanino ako hihingi ng tulong, at kung humingi man ako ng tulong. Would they help me?
Bakit ba ganito ang mga tao… Malupit sila sa tulad ko… Lumuluha akong napatingala sa madilim na kalangitan ng may maramdaman akong patak ng ulan. I bitterly smirked.
Bakit ba naman sa dami ng oras na bubuhos ang ulan ay ngayon pa… Ano. Nakikisama sa akin ang langit? Sa nararamdaman ko. Sa bigat ng dibdib ko. Ang hirap ng mag-isa. Wala akong mahingian ng tulong… Si Dimple… Kamusta na kaya si Dimple. Makikita ko pa kaya siya.
Dahil sa aking patuloy na
