Talagang nagpakalasing pala si Sir Xander kagabi. Lalo lamang nabuo ang hinala sa isip ko na may hindi nga magandang nangyari, kaya siya nagkakaganito ngayon.
Bumaling ako sa kausap ko at nagpasalamat sa kanya. "Thank you sa paghatid kay Xander. Ako na ang bahala sa kanya," tipid ang ngiti na sabi ko.
"Sige po, ma'am. Tawagin mo lang po kahit sino sa mga kasama natin dito sa bahay, kapag kailangan mo ng tulong," sagot ng kaharap ko, na hindi ko man lang naalalang tanungin kung ano ang pangalan.
Malaki ang hakbang na naglakad na kasi siya papunta sa pintuan at lumabas pagkatapos. Naiwan akong hindi mapakali, habang nakatingin sa kama kung saan naroon si Sir Xander.
Hindi ako nakatiis, nilapitan ko siya at hinubad ang suot na sapatos. Dala ng kalasingan, wala na siyang pakialam sa saril
