STEPH'S POV
Pagpasok ko sa condo, agad akong dumiretso sa kwarto ko. Wala pa si Camille. Marahil ay may photoshoot pa.
Nagtatrabaho siya bilang model at hindi naman tutol duon ang mga magulang nito. Hindi ko nga alam kung bakit hindi na lang siya ang magmanage ng kumpanya nila. Mas pinipilit pa nga ako ni tita na pag aralan kung paano magpatakbo ng business. Siguro hindi talaga nila mapilit si Camille na manahin ang kumpanya.
Nagpalit ako ng damit at saka humiga muna.
Hindi ko masundan ang nangyari ngayong araw.
Co-incidence lang ba na magtagpo muli ang landas naming dalawa? But I know it happened for a reason..
Palaging ganun ang sinasabi ko sa sarili ko na lahat ng nangyayari sa buhay ng tao ay may dahilan.
Kahit noong iniwan ako ni Tristan ay yun din ang ipinaalala ko sa sarili ko. Na marahil ay mas magandang plano ang Diyos para sa akin. At siguro ay inilayo niya lang ako sa maling tao.
Hindi ko lang maintindihan ngayon pero kailangan kong magtiwala sa plano Niya.
Pipikit na sana ako when suddenly my phone rings.
Bumangon ako para kunin ang phone ko.
Unregistered number.
"Hello?"
Walang sumagot. I checked the screen at naka connect pa naman to.
"Hey, hello? Sino po ito?"
Bumuntong hininga ako. Baka prank lang.
"Kung wala ka namang sasabihin, ibababa ko na po ang tawag"
l-cacancel ko na sana ang tawag ng bigla siyang magsalita.
"A-anie..." I stopped when heard his voice. I know him, he's the only one who's calling me Anie.
"T-tristan.." parang natuyo ang lalamunan ko nang banggitin ang pangalang iyon.
"I-Im sorry..I'm really sorry. Nagsisisi ako. Alam kong nagkamali ako at dahil dun nawala ka sakin.Napakalaki kong tanga para lokohin ka. Sana mapatawad mo pa ako. Hindi ko man masabi ang dahilan kung bakit kita nagawang lokohin pero gusto ko lang malaman mo na hindi ko ito ginusto. Mahal na mahal kita" He said in a low voice and
then ended the call.
"Tristan! Hello! Tristan!"
tried calling that number again but it was already out of coverage. My tears started to fall.
I know, these past days, aakalain ng iba na wala na lang sakin ang nangyari between me and Tristan. But they're all wrong.Because I'm still hurting. Deep inside, I'm hurting.
Sa tuwing naaalala ko kalimutan lahat pero sa tuwing mag-iisa ako, sya lang ang naalala ko.
That day when he didn't arrived on our wedding day keeps haunting me on my dreams.
The day when I met him keeps on
ang ginawa niya sakin, ang hindi niya pagsipot sa kasal namin, para akong unti unting pinapatay.
Mahal ko si Tristan, mahal na mahal pinipilit kong playing on my memory.
I closed my eyes and let my tears fall down.