My Billionaire Husband

Continues Of Chapter 6

FLASHBACK

"Miss, para po sa inyo." Nagulat ako nang may babaeng mag-abot sakin ng isang red rose.

Kumunot ang noo ko. Anong pakulo to..

"Kanino to galing?"

"Sa lalaking nagmamahal sayo." Sabi niya at tumakbo ng palayo

Weird and cory. But that made me smile. Inamoy

ko ang rose at nagpatuloy sa paglalakad

"Miss, rose for you." Isang lalaking sumulpot sa harapan ko. Binigay niya sakin ang red rose.

Tatanungin ko pa sana siya pero bigla na lang siyang tumakbo palayo

Nagkibit balikat na lang ako at naglakad na ulit.

"Ate, para po sayo." Isang babae na naman ang nag abot sakin ng rose.

I think sa high school department to based on her uniform.

"Sinong nagpapabigay?"

"Basta po ate. Bawal sabihin. Ang swerte mo ate."

Ngumiti siya sakin at umalis na.

Sino bang may pakana nito? Nakakaasar na ha

Ba't ba hindi na lang siya ang personal na magbigay ng mga roses na to, Nandamay pang ibang tao.

Kada may makakasalubong ako, bibigyan nila ako ng rose and I find it very weird. Pag naman magtatanong ako sa kanila kung kanino galing ang sagot nila, sa lalaking nagmamahal sayo kaya ay sa kanya po ate. Ano bang meron? Hindi naman valentines day diba?

Pagdating ko sa room, nagtaka ako kung bakit sarado ang room at ang tahimik sa loob. OMO, late na ba ako?

Dali dali kong binuksan ang pinto

"Been thinking about you baby. And I don't know

what to do, all I think about is you

Seems everything around me, things I've never understood,

they all make sense when I'm with you."

Nagulat ako sa itsura ng room. Walang mga estudyante, walang teacher, walang upuan at puro petals ng rose ang sahig.

Pero mas nagulat ako sa taong nasa gitna, may hawak na gitara at kumakanta

Si Tristan...

"Oh, I've heard it all before. Finding so called love then you leave it behind. But now I feel so sure. I listen to my heart this time,so Flay it on the line."

Nakatingin lang siya sa mata ko habang kumakanta. Hindi ko alam kung anong magiging reaksyon ko. Si Tristan Cortez na crush ko?

Kumakanta ngayon sa harap ko? Do, crush ko si Tristan. Who wouldn't right? He's every girl's dream. Mabait, matalino, at talented.

Parehong Chemical Engineering ang program namin at pareho kaming 2nd year pero hindi kami naging magkaklase sa kahit anong subject kaya nakakagulat talaga na nasa harapan ko siya ngayon.

Una ko siyang nakita nung sumayaw siya sa isang program sa school at naging crush ko na siya simula nun. Well, he can make every girl go crazy with just his moves. Pero hindi naman talaga ako katulad ng mga fans niya na lantaran.

uhm, sabihin na nating mahiyain ako kaya Hahahah,itinatago ko ang pagka crush ko sa kanya.

"I know that what I've found is once in a lifetime and I know there's no way out cause it's once in a lifetime."

Tumayo siya sa inuupuan at lumakad papunta sakin. Hindi pa kasi ako nakakaalis sa kinatatayuan ko dahil sa sobrang gulat

"It's not like I'm running out of time, I'm taking everything in stride.It's just I never thought I'd find. What would make me change my mind.."

Tumigil siya sa pagkanta at inabot sakin ang tatlong roses na galing sa bulsa niya sa likod

Tinanggap ko ito.

Ngumiti siya sakin. Para akong natunaw sa ngiting yun, God, why did you made this perfect guy in front of me.

Napasmile na din ako sa kanya. Itinuloy niya ulit ang pagkanta. This time, he's singing in front of me and I can perfectly see his perfect face and his adorable smile.

"I know that what I've found is once in a lifetime

yeah yeah.

And I know there's no way out cause it's once in a lifetime.. ohhhhh.ohhhh"

Tinapos na niya ang kanta at ibinaba ang gitara niya,

"What is the meaning of this?" Tanong ko sa kanya. He smiled.

"I'm officially courting you Stephanie"

"W-what??" Nagulat ako, I must be dreaming

"I said, am officially courting you." He is still smiling, showing his cute dimples and his perfect set of white teeth.

"B-but why?"

Hinawakan niya ang kamay ko. "Tinatanong pa ba yan Stephanie? I love you. I love you from the first day you entered on this building. When i saw you walking on the hallway of this building you already take my heart with you." He kissed the back hands of mine.

"Sorry kung lang ako nagkalakas ng loob na sabihin sayo ang nararamdaman ko. Hindi kasi ako sanay magtapat sa babae.Pero hindi na ako nakatiis na tingnan ka lang mula sa malayo." Umiwas siya ng tingin at kinamot niya ang batok niya. He's still holding my hand. I chuckled.

"Hey, why are you laughing?" He said and turns his gaze again on me.

"You're cute while blushing" And he blushed again and this time I already laugh hard.

"PHIL HAHAHAHAHAHAHA!

I just stopped laughing when I noticed na nakatingin lang siya sakin.

"Why are you staring?"

"You're beautiful when laughing."

And now it's my turn to blush.

"You're adorable." And he pinched my cheeks.

"Ouch!"

"Sorry, just can't help it. Matagal ko ng gustong lapitan ka at mahawakan ka" He caressed my cheeks.

I just stared at him. He's really a perfect man. Natauhan lang ako nang magsalita siya.Wala na pala ang kamay niya sa pisngi ko..

"Hmmm, so, Stephanie, from now on, I will court you and you have no choice dahil kahit pigilan mo ako,liligawan at liligawan pa din kita. Okay?"

"Do I have a choice?" I smiled at him

Umiling siya at ngumiti din sakin. At naghiyawan na ang mga chismoso at chismosa sa labas ng classroom namin

"I LOVE YOU ANIE!!!!!!" He shouted.

Anie is his nickname for me para siya lang daw ang tatawag ng ganun sakin.

We're here sa rooftop ng isang condominium building. Part owner daw dito ang papa niya kaya pinagayan sila dito sa taas

He prepared a candlelight dinner with lots of red balloon everywhere. Napaka romantic ng place and lights from the houses can be seen from above.

Nakakatuwa talagang pagmasdan ang isang lugar pag gabi lalo na kung titingnan mo to mula sa mataas na lugar. Tristan never fails to surprise me.

"I LOVE YOU TOO TRISTAN!!!!" shouted back.

Oo, ngayon ko na sinagot si Tristan. Halos isang taon din siyang nanligaw sakin and sa mga panahon na yun ay lalo akong nahulog sa kanya. Pero syempre,dalagang pilipina tayo kaya pinaabot ko muna ng isang taon.

He hugged me from behind. His chin is on my shoulder

"Thank you Anie. Thank you for loving me back.Thank you for making me happy this day."

He whispered.

Hinigpitan niya ang pagkakayakap sakin na parang anytime ay mawawala ako sa kanya.

"No, I should be the one to thank you dahil nag tiyaga kang manligaw sakin kahit minsan pinahihirapan kita. You know, it was just a test kung mahal mo nga talaga ako."

"Of course, my love for you is real. And I will love you until forever ends."