Tuluyan kaming nakalabas sa banyo. Wala pa man ay para na akong natuod sa aking kinatatayuan. I wanted to immediately defend myself, but no words could come out of my mouth.
Kahit si Vaughn ay nagulat din tulad nila Lucy. Ang iba ay nagbubulungan at tiningnan ako mula ulo hanggang paa, habang nagugulumihanan naman ang estrangherong lalaki at wala ring ideya.
“Triana...” tawag ni Lucy na parang nais akong gisingin.
“Uhm...” It was hard to talk, lalo na dahil sa mga bulungang humahatak sa aking isip. I’m trying to find the right words to explain, pero sa halip naiisip ko kung anong sinasabi o iniisip nila sa mga sandaling ito. At sa buong buhay ko ay ngayon ko lamang ito naramdaman, thinking about other people’s opinion about me.
“Triana? Anong nangyari?” tanong ni Vaughn na kasunod l
