The dinner went so well for everyone. Pinagmaneho rin kami ni Silvien pauwi para hindi na mag-drive si Daddy na naparami ng wine noong dinner.
Sa sumunod na araw, nakaalis na nga sina Donya Estella sa El Amadeo. Bumalik na sila ng Manila. She gave me a gift and wrote me a letter, na gusto niya raw makita ang pictures ko sa darating na gala night at padalhan ko siya ng mga litrato.
Higit pa roon, gusto ni Donya Estella na pirmahan ko rin ang likod ng mga kopya. She wants my signature! Nahihiya tuloy ako rito, at the same time, it’s really flattering.
“Sana ay hindi muna umuwi agad si Donya Estella. I liked spending time with her! She’s really kind,” napapangusong sabi ko kay Silvien habang nakasakay kami sa ibabaw ng kabayo.
Nasisilip ko na ang batis. Naririnig ko na rin ang lagasla
