I ran back home as I cried. Durog na durog ako sa nangyari. He begged me to stay, but I refused.
Iyak lamang ako nang iyak at hindi matanggap ang kinahantungan namin ni Silvien.
We were so good. We were so good that I want to ask why… bakit kinailangang ganito? Paano na ‘yong mga plano namin? Our dreams?
Our sacrifices… lahat ng ‘yon ay nawalan ng halaga at nauwi sa ganito. Sirang-sira at halos hindi na maaayos pa.
Masiyadong masakit ang mga nalaman ko. Masiyado na rin akong pagod. I am not just tired, I’m burned out. Na kahit pagtayo na lang sa mga paa ay nahihirapan na ako.
This all new to me. And it hurts. Physically. Ramdam ko sa aking dibdib ang bawat guhit ng sakit. Ramdam ko ang lungkot, ang kabiguan.
Na natatakot akong baka hindi na ako makausad pang muli. Na baka ito a
