Pain Fiction

Prologue "Did you ever fall in love Keith"? Tanong ng kapartner ko na si Elijah Titig na titig ako sa TV namin habang pinagmamasdan ang isa nanamang patayan habang hinihintay na lumabas ang pangalan na "Les Miserables" sa headline ng balita. "I bet you're still waiting for your image sa CCTV Keith after all ikaw naman ang pumatay sa mga bodyguards at senador na yan" Dali daling kinuha ni Elijah ang remote at pinatay ang TV. Kumuha ng wine sa ref at lumapit sa akin. "Tell me did you ever fall in love Keith? Tanong ulit ni Elijah na nakangiti sa akin habang umiinom sa mismong bote ng wine "The last time I fall in love I killed the son of the b***h" sabi ko kay Elijah "Seems like that the star of the organization Keith La vedette can also feel pain" Tugon ni Elijah "We both know that I can't feel physical pain Elijah" "Yes, I know you can't feel physical pain but you can feel emotional pain after all" Sabi ni Elijah Agad akong napalunok at inagaw ang bote ng wine kay Elijah. Tama sya hindi ako nakakaramdam ng physical na sakit pero nararamdaman ko naman ang sakit sa aking puso habang ako ay pumapatay. Napakahaba na ng listahan ng mga napatay ko at kabilang doon ang aking dating kasintahan. "Elijah we are Les Miserables after all. We have nothing to lose anymore, Cheers" "Yeah cheers, but do you ever wonder ano yung feeling na magkaroon ng sariling pamilya at the same time mabuhay ng mapayapa ng walang tumatagas na dugo at hindi nadadagdagan ang kasalanan mo sa buhay"? "Don't make me laugh Elijah, We are all going to die anyway and I hope you will be my room mate in hell" Sabay kaming tumawa ni Elijah habang ineenjoy ang gabi na iyon. Di ko alam kung isa ba yung normal na gabi o isang celebration dahil isang corrupt na official nanaman ang napatay namin at nabawasan ang masasamang leader sa mundong ito. Pero habang umiinom napatitig ako sa bintana at sa mga bituin at tinanong ko sa sarili ko "Ano nga ba ang pakiramdam na magkaroon ng isang pamilya at normal na buhay"? Biglang nag flashback sakin ang mga pangyayari dati bago ako maging miyembro ng organization na "Les Miserables" Isa akong ulila, namatay ang aking mga magulang noong ako ay 10 years old palang, Hinding hindi ko malilimutan ang mga mukha ng taong pumatay sakanila kabilang na ang tatak na crescent moon sa kanilang mga leeg. Pinatay sila sa harap ko mismo. At sa hindi ko maipaliwanag na dahilan hindi nila ako pinatay. Tandang tanda ko pa ng tinutok ang matalim na labaha sa leeg ko at habang onti onting hinihiwa at wala akong reaksyon at nakatitig lang ako sakanila habang ginagawa yon "You're very special child" sabi ng isang lalaki na nakasalamin at medyo kulot ang buhok. Meron akong condition na tinatawag na congenital analgesia in short hindi ako nakakaramdam ng anumang sakit pisikal. Kaya't ganoon nalang ang reaksyon ko habang ginigilitan nila ako ngunit ang malaking pagkakamali nila ay hindi nila ako pinatay. Habang pinagmamasdan ang mga magulang ko na wala nang buhay bigla akong nahimatay at pagkadilat ng mata ko ay nasa isang kwarto na ako kasama ang isang lalaki na hindi ko kilala "Sino ka? Nasaan ako? Nasaan ang mga magulang ko"? Agad tanong ko sa lalaki na nakasuot ng jacket at tila masaya dahil buhay pa ako. "I know your parents very well, but they were brutally killed by some unknown people, and I'm here to help you "Sino ka"? Agad kung tanong sa lalaki na iyon na nakashades pa kahit gabi na Hinubad nya ang kanyang shades at lumapit sa akin. Di ko sya gaano naaninag dahil medyo madilim ang paligid tanging natatandaan ko lang ay ang boses nya na medyo garalgal "Michael Laurent, I am the brains of the organization called Les Miserables, Ngayon mo lang ako makikita at ito ay isang formal invitation sayo para sumali sa grupo na ito" paliwanag ni Michael "I will revenge my parents and if your organization can help me accomplish it I will not hesitate to join" "We will get there Keith La Vedette, but for now welcome to the organization you should get some rest now" Onti onti akong nawalan ng malay habang papalabas sa pinto si Michael, di ko alam kung tama ba ang naging desisyon ko pero ang alam ko lang ay wala akong choice. Kinabukasan nagising nalang ako habang may mga maiingay na tao sa paligid ko at pinagmamasdan ako habang dumidilat ang mata "Wake up sleepyhead" "Our angel is almost opening her eyes" "Are you sure at that young age she was already a member" " You dont understand how vital that kid is for the success of the organization Paggising ko apat na tao agad ang bumungad sa akin 2 babae at 2 lalaki. "Halika sa kusina" sabi ng isang blonde na babae na mukhang anghel sa sobrang ganda Agad akong pumunta sa kusina, may mga almusal kanin, tinapay, itlog, hotdog, bacon, tocino, at gatas. Agad akong umupo sa isang bakante na upuan at agad kumain. "That long hours of sleep siguradong gutom na gutom ka, I think this is not the right time but I want to tell you that I'm incharge of your training to be an assasin, Ako nga pala si Rose Lavigne. Di na ko sumagot sa sinabi ni Ms. Rose, Dahil kung pagiging killer ang magiging sagot sa mga tanong ko kung sino at bakit pinatay ang mga magulang ko hindi ako magdadalawang isip na tanggapin yun. "I will handle the both of you for today, and we will start your training as soon as possible because you have to meet all the other members of the organization" Sabi ni Ms. Rose "Both of us? Who is the other one"? agad ko na tanong kay Ms.Rose at bigla nyang tinuro ang babae sa kaliwa ko na halos kaedad ko lang din "Hello, I'm Elijah Moreau, I'm also 10 years old, I didn't join this organization because I want to make revenge to other people but I joined para mahanap ang parents ko who abandoned me and believe me or not I want to kill them" Nagulat ako sa sinabi niya. Kitang kita ko ang confidence sa kanyang nanlilisik na mata. Sa grupo sya ang tinuring kong kapatid,kasangga at pinangako namin sa isay isa na na handa kaming mamatay para sa isat-isa. "Oh this girls are fierce, perfect to be long term assasins of this group, pwede ka na magretiro Rose" "Shut up and eat Ronald" Doon nakilala ko din si Ronald Blanchet isang weapon specialist, 25 years old isang matangkad at mabalbas na lalaki Lahat ng armas kaya nya gamitin at gumawa.  He is pretty cool thou. "Tuturuan ko kayo maging assasin at si Ronald ang magtuturo sa inyo kung paano gumamit ng baril at ibang armas na gagamitin nyo for now bibigyan ko kayo ng info ng grupo" sabi ni Rose Inabot ni Ms.Rose ang pulang folder kalakip ang mga papel na may mga pangalan pa ng ibang miyembro at ito ang mga pangalan na nakita namin sa folder na iyon. Michael Laurent - HEAD Rose Lavigne - Head Assasin Ronald Blanchet- Weapon Specialist Lincoln Toussaint- Programmer/Hacker Sidney Allarie-  Secret Agent Jason Chevalier- Strategist Nathalie Jourdaine- Vehicles specialist George Laflamme- Explosives Keith La Vedette- Junior Assasin Elijah Moreaou- Junior Assasin Les Miserables- A secret organization created by Michael Laurent with the goal to extinguish all the corruption and illegal transactions in the black market. By means of killing,breaking the system,changing the rules and establish a new world of peace and posterity. As I read this I realize that this is not only an organization this is already the family that I will grow up too. The mission and vision of the organization is not bad after all and it's worth killing those people that amassing to much power and tyranny in the world. Agad akong tumayo sa kinakaupuan ko, at nagpakilala sa apat na miyembro "I'm Keith La Vedette. I have this condition called congenital algesia a rare disease and because of that I'm not feeling physical pain and that will be an asset to this organization for I will not feel the pain that they will inflict to me but I can torture and kill those corrupt officials endlessly. "A life without pain for me but a life with endless pain for them"